tag:blogger.com,1999:blog-67149891805704878642012-02-17T05:35:31.941+02:00Ταξιδια...του μυαλουkelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.comBlogger401100tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-91608395418787711522010-01-20T13:59:00.001+02:002010-06-22T17:10:31.392+03:00Τωρα<span style="color: #660000;">Μπλεγμένες αναμνήσεις, </span><br /><span style="color: #660000;">όμορφες και ασχημες μαζί</span><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/S1bv6DmZoAI/AAAAAAAAAHo/alq1lXu4hF8/s1600-h/k0270766.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="373" src="http://2.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/S1bv6DmZoAI/AAAAAAAAAHo/alq1lXu4hF8/s400/k0270766.jpg" width="400" /></a><span style="color: #660000;">Δεν μετανοιώνω </span><br /><span style="color: #660000;">για το μαζί ή το χώρια</span><br /><span style="color: #660000;">Πολύτιμο παρελθόν, παρόν σπουδαίο</span><br /><span style="color: #660000;">Ούτε δάκρυ, ούτε συγγννώμη.... </span><br /><span style="color: #660000;">δεν χρειάζονται πια</span><br /><span style="color: #660000;">Όλα έχουν ειπωθεί και όλα έχουν γίνει</span><br /><span style="color: #660000;">Το τώρα, μοναδική πραγματικότητα</span><br /><span style="color: #660000;">μοναδική αλήθεια </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-9160839541878771152?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-13260776267662324412009-11-23T14:55:00.000+02:002009-11-23T14:55:44.572+02:00Προτεραιότητες<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SwqGMMTx21I/AAAAAAAAAHE/N2DZXhesYY4/s1600/dali-clock.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SwqGMMTx21I/AAAAAAAAAHE/N2DZXhesYY4/s200/dali-clock.jpg" /></a><br /></div><br />Αν ο χρόνος (όπως λένε) είναι μια σύμβαση και δεν υπάρχει, τότε πως μπορεί και μας υποδουλώνει και τρέχουμε σαν τρελοι;<br />"Δεν προφταίνω! τόσα θέλω να κάνω και δεν βρίσκω τον χρόνο" ακούω τον εαυτό μου να λέει συνέχεια.<br />Γι' αυτό προσπαθώ να θέσω προτεραιότητες στην ζωή μου. Με το τι θα ασχολούμαι σε κάθε φάση της ζωής μου.<br />Προτεραιότητες- Επιλογή.<br />Πρέπει να επιλέξω. Δεν γίνονται όλα ταυτόχρονα! Και όπως λέει και ο σοφός λαός: "Δεν χωράνε δύο καρπούζια κάτω από την ίδια μασχάλη!"<br />Η επιλογή! Από τις αγαπημένες μου λέξεις, θα την αναλύσω κάποια άλλη φορά! Εδω η βασική μου έννοια είναι οι προτεραιότητες. (prioritise το ρήμα στα αγγλικά = θέτω προτεραιότητες και δυστυχώς δεν έχω βρει ανάλογο ελληνικό )<br />Και ποια είναι τα κριτήριά; Να πάλι που καταλήγω στα ίδια συμπεράσματα. Τα μέσα μας ξέρουν. Αυτό που θέλουμε βαθιά και πραγματικά. Ρωτήστε την καρδιά! Και για την καθημερινότητα ρωτήστε το σώμα,την ψυχή και το πνεύμα, ποιες είναι οι πραγματικές τους ανάγκες!(άλλη φοβερή λέξη κι αυτή)<br />Συνήθως αφήνουμε τον εαυτό μας τσόφλι άδειο, κυνηγώντας την καλοπέραση και γεμίζοντας το χρόνο μας με οτιδήποτε... Ξέρουμε ότι αν επιλέξουμε κάτι καλό για μας , για την εξέλιξη μας μπορεί να χρειαστεί να θυσιάσουμε κάτι άλλο! Αλλά όπως είπα είναι θέμα προτεραιοτήτων!<br />Μπορούμε να πετύχουμε μια ζωή γεμάτη (ποιοτικά) αλλά ισορροπημένη; χωρίς άγχος και τρέλα;<br /><br />(Και ξεκινά η βδομάδα κι εγώ πάλι την κυνηγώ!)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-1326077626766232441?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-66124214963286045732009-11-20T11:36:00.002+02:002009-11-20T11:49:13.639+02:00Από τη θεωρία στην πράξη<span class="Apple-style-span" style="color:#FF0000;">"Όλα είναι δυνατά, αρκεί να το αποφασίσεις"</span><div>Όρθιοι, μπροστά στην προβλήτα, βράδυ, ακούμε τη θάλασσα, βλέπουμε τα φώτα, ονειρευόμαστε...</div><div><br /></div><div>Την ζωή μας την ορίζουμε εμείς</div><div>Τα δεσμά που μας κρατούν εμείς επιλέγουμε να μην σπάσουμε</div><div>Αυτά τα δεσμά είναι ο φόβος και η ανασφάλεια, η ντροπή και το "τι θα πει ο κόσμος"...</div><div><b>Εσύ</b> τι θα πεις για τον εαυτό σου είναι που μετράει.</div><div>κι όταν σωπαίνουν οι φωνές κι οι γνώμες, οι φόβοι και οι ανησυχίες, ακούς την <b>καρδιά σου</b> να χτυπά. ζητά από σένα να πράξεις τις ιδέες σου(τα ονειρά σου). 'Οχι μόνο θεωρίες. η θέληση σου που κατοικοεδρεύει εκεί (στην καρδιά), σε ωθεί. Μην μένεις πια στα λόγια. γίνε συνεπής με τον εαυτό σου. Τα λόγια να συνάδουν με τα έργα. Το Θέλω να πραγματοποιείται. Να γίνεσαι αυτό που πιστεύεις, αυτό που θες να ήσουν. </div><div><b>Να γίνεις ένα όλον: Σύλληψη- Θέληση-Πράξη</b></div><div><br /></div><div>Γιατί αλλιώς τα χρόνια θα περάσουν και θα μετανοιώνεις για ότι δεν έκανες ποτέ.</div><div> Στις μεγάλες αποφάσεις αλλά και στις μικρές, τις καθημερινές. αν πιστεύω οτι κάτι είναι σωστό, δίκαιο, αληθινό και δεν το κάνω μένει μισή η κίνηση του εαυτού μου, μισός κι εγώ. Σαν να με κοροϊδεύω. </div><div>Και καταλήγω να γκρινιάζω για όλα, τίποτα δεν μου αρέσει όπως είναι κι ας το δημιου΄ργησα εγω.</div><div><br /></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#00CCCC;">Είναι σαν αυτή την ιστορία του εργάτη που κάθε μέρα στη δουλειά γκρίνιαζε γιατί δεν του άρεσε το σάντουϊτς που είχε για κολατσιό.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#00CCCC;">Τότε του λένε οι συνεργάτες του: "Ε, αφου δεν σ' αρέσει, πες στην γυναίκα σου να σου φτιάξει άλλο!"</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#00CCCC;">"Μα, δεν είμαι παντρεμένος!" </span></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-6612421496328604573?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-55225957963773311762009-11-13T15:20:00.002+02:002009-11-13T15:22:18.466+02:00Ημουν εγω...Κι όμως ήμουν εγω...<div>και γι' αυτό δεν μπορώ να μετανοιώσω</div><div>Κι αν το τίμημα είναι η μοναξιά</div><div>απλόχερα θε να την πληρώσω...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-5522595796377331176?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-13194893393867842912009-11-13T14:57:00.003+02:002009-11-13T15:10:13.131+02:00Δεν υπάρχει χώρος για όλους!<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/Sv1apZHGesI/AAAAAAAAAG4/HrDb-O0Laas/s1600-h/DSC01527.JPG"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/Sv1apZHGesI/AAAAAAAAAG4/HrDb-O0Laas/s200/DSC01527.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5403574795076270786" /></a><br />Ξεκίνησα αυτό το μπλογκ για να μοιραστώ, με όποιους θα τους ενδιέφερε, κάποιες σκέψεις και συμπεράσματα πάνω σε θέματα ανθρώπινα. Θέματα συναισθηματικά, ηθικά, πνευματικά. Να μοιραστώ σκέψεις και απόψεις για ιδέες κ λέξεις πολυχρησιοποιημένες που έχουν χάσει την αξία και το νόημα τους. Κι ίσως έτσι να βρίσκαμε πάλι την θέση τους στην ζωή μας. Είχα ανάγκη να μοιραστώ. Να μοιραστώ αυτές τις σκέψεις που με απασχολούν όλα τα χρόνια της ζωής μου για το τι κάνουμε σε αυτό τον κόσμο! Αλλά μετά από λίγο καιρό μου φαίνεται πως δεν υπάρχει χώρος για όλους... Είναι πολύ μεγάλος ο χώρος των μπλογκ για να χωρέσουν οι δικές μου ταπεινές σκέψεις. Έκανα μια περιήγηση κάποια στιγμή και δοκίμασα να απαντήσω σε κάποιες αναρτήσεις, να πω την γνώμη απλά. Αλλά ήμουν αφελής, δέχτηκα ειρωνεία στην απάντηση που πήρα. Τελικά δεν υπάρχει χώρος για όλους; Δεν βρίσκεις στα μπλογκ άτομα που μοιράζονται παρόμοιες ανησυχίες με σένα; Ή μήπως είναι κλειστά παρεάκια; <div>Μήπως αν δεν είναι κάποιος γνωστος σου, δεν μπορεί να σε καταλάβει;</div><div>Να το κλείσω το μπλογκ και να περιοριστώ στους "αληθινούς" ανθρώπους; </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-1319489339386784291?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-46946624908149787762009-10-30T13:22:00.003+02:002009-10-30T13:36:15.270+02:00Επικοινωνία<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SurPpSg8B3I/AAAAAAAAAGw/-DNCOZx7eNA/s1600-h/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1004.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SurPpSg8B3I/AAAAAAAAAGw/-DNCOZx7eNA/s200/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1004.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5398355411608536946" /></a><br />Τι είναι αυτό που μας δένει με τους ανθρώπους; τι είναι αυτό που μας κάνει να νοιώθουμε οικεία; Η αγάπη θα μου πείτε... Εγώ θα έλεγα η επικοινωνία. Όταν καταλαβαίνεις έναν άνθρωπο και σε καταλαβαίνει αυτό προκαλεί αίσθημα ασφάλειας και οικειότητα. Όταν "υπάρχει επικοινωνία" που λέμε μπορείς να εκφράσεις αυτό που νοιώθεις και σκέφτεσαι και ξέρεις οτι θα βρεις ανταπόκριση. δεν νοιώθεις μόνος!<div>Είστε τουλάχιστον δύο στον μέχρι τότε κόσμο σου!</div><div>Είναι φοβερό όταν με έναν άνθρωπο υπάρχει επικοινωνία σε κάποιους τομείς, κ σε άλλους όχι. τότε νοιώθεις ότι κάτι σπάει και απομακρύνεστε. </div><div>Αγαπάτε τα ίδια πράγματα, η κοσμοθεωρία σας είναι κοντά, περνάτε καλά μαζί γιατί μοιράζεστε... κι όμως στα δύσκολα κάτι σπάει και χάνεται! τότε όλα γκρεμίζονται και μαζί και η εμπιστοσύνη. Άλλο λες άλλο ακούει και αντίστροφα. Τότε σταδιακά φτάνεις στο σημείο να φοβάσαι να μιλήσεις γιατί φοβάσαι ότι δεν θα ακουστείς και κλείνεσαι στον εαυτό σου. Από δύο είσαι ένας ξανά! </div><div>Για τα ζευγάρια λένε ότι πέπει να χουν επικοινωνία στο κρεβάτι. συμφωνώ απολύτως. Αλλά πιστεύω ότι το πιο σημαντικό είναι να μην χάνεται αυτη η οδός της ενέργειας μεταξύ τους που έχει αναπτυχθεί (η επικοινωνία δηλαδή) και που τους δένει, αυτό που τους κάνει κοινωνούς ο ένας του άλλου πάνω στον τσακωμό, γιατί τότε είναι που όλα μπορεί να γκρεμιστούν. </div><div>Η μητέρα μου έλεγε ότι με τον άλλον βρίσκεις σιγά σιγά την κοινή σας γλώσσα, τον κοινό σας κώδικα! Κι όταν όλα φαίνονταν τέλεια σε μια σχέση, μου είπε: αν καταφέρετε να κάνετε ένα καλό τσακωμό τότε θα ξέρεις ότι μπορείτε να είστε μαζί! Καλός τσακωμός δηλαδή εποικοδομητικός, σαν αυτούς που λύνουν και δεν γκρεμίζουν... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-4694662490814978776?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-9103554749722076012009-10-27T18:47:00.020+02:002009-10-27T19:34:43.729+02:00Tο τελευταιο μου ταξίδι...<img src="http://3.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SuctL3Zm_hI/AAAAAAAAAGg/O6S495ofba4/s200/DSC_0333.JPG" style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397332360300002834" /><img src="http://1.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SucqXWEaO-I/AAAAAAAAAGI/9dKR4Cp2a-M/s200/P1070304.JPG" style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 112px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397329258976263138" /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SucuX5f9fjI/AAAAAAAAAGo/6COhhF0VN_o/s1600-h/P1000337.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 113px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SucuX5f9fjI/AAAAAAAAAGo/6COhhF0VN_o/s200/P1000337.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397333666533572146" /></a> <br />Απ' το τελευταίο μου ταξίδι...πολλά ταξίδια έχω να θυμάμαι!<br /> Αίγυπτος, Ιταλία<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/Sucr5ArpftI/AAAAAAAAAGQ/41XtkU26cRI/s1600-h/DSC_0018.JPG"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/Sucr5ArpftI/AAAAAAAAAGQ/41XtkU26cRI/s200/DSC_0018.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397330936862441170" /></a><br /><br />Ύδρα, Ζήρεια, Πήλιο, Σίφνος<br /><div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SucocYCKj2I/AAAAAAAAAF4/B--3n4_KI48/s1600-h/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1027.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SucocYCKj2I/AAAAAAAAAF4/B--3n4_KI48/s200/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1027.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397327146379808610" /></a><span class="Apple-style-span" style="color:#000000;"><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="text-decoration: underline; "><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SucncrTSkpI/AAAAAAAAAFo/-iSb2w3_qPY/s1600-h/P1000337.JPG" style="text-decoration: none;"><br /></a></span></div></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/Sucm-oNdqTI/AAAAAAAAAFg/MQjs3jZcebw/s1600-h/DSC_0196.JPG" style="text-decoration: none;"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/Sucm-oNdqTI/AAAAAAAAAFg/MQjs3jZcebw/s200/DSC_0196.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397325535814461746" /></a><br /></div><div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/Sucmi7ZDVHI/AAAAAAAAAFY/Cx9ef_D0yvA/s1600-h/DSC01395.JPG"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/Sucmi7ZDVHI/AAAAAAAAAFY/Cx9ef_D0yvA/s200/DSC01395.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397325059927004274" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SuckgyrO3ZI/AAAAAAAAAFA/8N4fQfYgC_Q/s1600-h/DSC_0251.JPG"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SuckgyrO3ZI/AAAAAAAAAFA/8N4fQfYgC_Q/s200/DSC_0251.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397322824204344722" /></a><br /><br /></div><div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Μάνη,Επίδαυρος, Ρόδος</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><img src="http://3.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SucmAs1P0YI/AAAAAAAAAFQ/aey1LcL6p6E/s200/DSC_0009.JPG" style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397324471903179138" /></div><div style="text-align: center;">Και το μεγαλύτερο ταξίδι... Μέσα μου!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-910355474972207601?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-72065802562096133412009-10-26T20:23:00.003+02:002009-10-26T20:37:02.843+02:00Bροχή<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SuXsBiPYANI/AAAAAAAAAE4/WNM3WNZ8k5s/s1600-h/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1014.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SuXsBiPYANI/AAAAAAAAAE4/WNM3WNZ8k5s/s320/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1014.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5396979239588724946" /></a><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;">Και βρέχει...</span><div><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;">"Ο ουρανός κλαίει"</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;">Θρηνεί για τις χαμένες ευκαιρίες..</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;">αλλά και ξεπλένει! </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;">Ξεπλένει τον πόνο και την θλίψη,</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;">ξεπλένει τα λάθη...</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;">Αφήνει μόνο ελπίδα</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;">Ελπίδα για αναγέννηση!</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;">Τίποτα δεν είναι τυχαίο!</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;">Οι καινούργιοι κόσμοι που ανοίχτηκαν μπροστά μας</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;">περιμένουν να ακολουθήσουμε καινούργια μονοπάτια</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;">Η επιστροφη στα παλιά, τα ίδια, τα γνωστά ισούται με θάνατο</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;">Μόνο η αγάπη μπορεί να μας μεταμορφώσει! Σε έναν νέο άνθρωπο, έναν νέο εαυτό...</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;">Κι αν ο άνθρωπος που αγαπήσαμε δεν είναι πια δίπλα μας, η αγάπη του δεν σβήνει,</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;"> οι συνέπειες της δεν χάνονται, η αγάπη δεν πεθαίνει ποτέ! Είναι ένα κύμα ορμητικό που μας δίνει ζωή και μας αλλάζει. Αρκεί να μην απορρίψουμε τα δώρα που μας άφησε!</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#CC0000;">Αντίο, και καλό ταξίδι!</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-7206580256209613341?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-87520915646891239682009-10-20T21:53:00.005+03:002009-10-21T09:46:31.720+03:00Τα φυλαχτα μου<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/St4I2AK7hPI/AAAAAAAAAEo/WQVJWSJAxWw/s1600-h/DSCN0152.JPG"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 180px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/St4I2AK7hPI/AAAAAAAAAEo/WQVJWSJAxWw/s320/DSCN0152.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394759127488234738" /></a><br />Απ' τα ταξίδια της ζωής μου<div>κρατώ καλά κρυμμένα φυλαχτά μου,</div><div>όσα άξιζαν</div><div>όσα μ' άλλαξαν</div><div>όσα μού δωσαν</div><div>όσα μ' άγγιξαν</div><div>Κι απ' αυτό το τελευταίο μου ταξίδι θα κρατήσω</div><div>ότι ένοιωσα και είδα</div><div>όσα γνώρισα</div><div><br /></div><div>Θα μάθω</div><div>απ' της ελευθερίας την χαρά</div><div>και απ' του πόνου την θλίψη </div><div>Θα σβήσω </div><div>τις θύμισες</div><div>τις αναμνήσεις που πονούν</div><div><br /></div><div>Θα 'ρθώ με μια αγκαλιά να χαιρετίσω</div><div>κρατώντας φυλαχτά τα δώρα σου </div><div>(και τα φιλιά σου)</div><div>κι απ' την αρχή θα ξεκινήσω...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-8752091564689123968?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-26330397591741295832009-10-12T16:30:00.003+03:002009-10-12T16:54:30.314+03:00ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/StM1CFZXfZI/AAAAAAAAAEg/gmlQf4Lrtgg/s1600-h/dabc00079.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 254px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/StM1CFZXfZI/AAAAAAAAAEg/gmlQf4Lrtgg/s320/dabc00079.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391711488817200530" /></a><br />Έχετε νοιώσει ποτέ ότι κάτι μέσα σας έσπασε; ότι χάθηκε ένα κομμάτι του εαυτού σας; Ότι όταν κοιτάτε στον καθρέφτη δεν μπορείτε να πείτε: "είμαι καλά"! Βήματα πίσω, το λέω εγώ. Κάνεις τις προσπάθειές σου με την ζωή σου, με τα όνειρα και τις αγωνίες! Προσπαθείς να ισορροπήσεις σε καρδιά και μυαλό, να βρεις τι σου φταίει, τι σου λείπει, γιατί είσαι έτσι κι όχι αλλιώς γιατί και γιατί... Αναλύεις τον εαυτό σου καθημερινά, σκέφτεσαι πόσο τυχερή/ος είσαι για όσα έχεις και λες στον εαυτό σου: Μην γκρινιάζεις. τις στιγμές της ευτυχίας σου τις απολαμβάνεις, την καλή παρέα, την στοργική αγκαλιά, αυτά που δίνεις τα χαίρεσαι. Και ονειρεύεσαι και ένα μέλλον καλύτερο, κάνεις σχέδια και τολμάς βήματα που παρ' όλα αυτά φοβόσουν. Κι εκεί που κάτι πάει να γίνει με την ισορροπία σου και σταματάς να κοιτάς τα πόδια σου μην στραβοπατήσουν αλλά κοιτάς μπροστά προς τους στόχους και το μέλλον σου, το πόδι σε προδίδει και πέφτεις....<div>Τώρα το κάτι που σπάει δεν είναι πόδι ή χέρι αλλά ένα κομματάκι "εαυτού", αυτοεκτίμησης κι ελπίδας! Σωρό κουβάρι μπλαστρωμένα κάτω και τα όνειρα και τα σχέδια... Εκεί την στιγμή που πας να πέσεις, πας να ισοροπήσεις, να πιαστείς, (κάτι τέλος πάντων) και τρως άλλη μία για να φας την χύμα στα σίγουρα! τι είναι αυτή η άλλη μια? Μία σκέψη, μία φράση, μία φωνή. Μια κατηγορία! "είσαι εγωιστής, άχρηστος, τρελλος υπερβολικός, δεν τα καταφέρνεις, δεν μπορεις, δεν, δεν, δεν..." </div><div>Συνήθως μετά τις πτώσεις μου μαζεύω τα σπασμένα και πάμε απ' την αρχή. Σχέδια, όνειρα, εμπιστοσύνη, ελπίδα, αλλαγές. "Ναι, μπορώ αυτό, θα αλλάξω εκείνο, δεν θα είμαι έτσι, θα είμαι αλλιώς, δεν θα φέρομαι έτσι, θα φέρομαι αλλιώς..."Αλλά τα "σπασμένα" συνήθως δεν είναι δικά μου κομμάτια, τώρα όμως νοιώθω ότι κάτι χάθηκε, κάτι από αυτό που πίστευα ότι είμαι... και που θα το βρω αυτό? ποιος θα μου το δώσει πίσω? σαν να έκανα πίσω στο σκοινί της εξέλλιξής μου... και πεισματικά στο πάτωμα δεν θέλω να σηκωθώ και να ξαναπροσπαθήσω, δεν βρίσκω τον λόγο, δεν έχω να ελπίσω σε κάτι καλύτερο από αυτό που είμαι! Ίσως πρεπει να παραδεχτώ κάποτε ότι κάποια πράγματα απλώς δεν τα καταφέρνω, και να σταματήσω να προσπαθώ γιατί είναι ψυχοφθόρο... </div><div>Αυτήν την φορά παραδίνομαι και ας με πάει η ζωή εκεί που θέλει, εγώ δεν σηκώνομαι, δεν προσπαθώ άλλο, κουράστηκα! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-2633039759174129583?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-49124732638952065502009-10-02T15:44:00.005+03:002009-10-02T16:05:59.101+03:00Η Εκδρομή<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SsX5i4eVjQI/AAAAAAAAAEY/3QrYTGnuJAQ/s1600-h/P1000351.JPG"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 181px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SsX5i4eVjQI/AAAAAAAAAEY/3QrYTGnuJAQ/s320/P1000351.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5387986906889161986" /></a><br />Πόσο συχνά πάτε εσείς εκδρομές; Εγω να πω την αλήθεια όχι και πολύ... Είναι κάποιοι που πάνε κάθε σαββατοκύριακο, αλλά αυτοί συνήθως έχουν κάποιο εξοχικό ή διάθεση για να οδηγούν... Πολλές φορές είναι αυτοί που πήζουν τόσο πολύ στην καθημερινότητα και τρέχουν να ξεφύγουν με την πρώτη ευκαιρία για να νοιώσουν πάλι άνθρωποι. Εγώ δεν νοιώθω έτσι και είμαι τυχερή. Φταίει που είμαι ακόμα φοιτήτρια σίγουρα! Καθημερινά περνάω μια χαρά, μπορεί να διαβάζω και να τρέχω σε διάφορες δουλειές και μαθήματα αλλά το βραδάκι μπορεί να πάω μια βόλτα με το αγόρι μου, κανα σινεμά, να δω καναν φίλο (πιο σπάνια) ή να κάτσω με τους γονείς μου να δούμε ένα DVD. Μπορεί να πει κανείς πως δεν τις χρειάζομαι τόσο τις εκδρομές! Κι όμως κι εμένα μου αρέσει να φεύγω, να καθαρίζει το μυαλό, να νοιώθω ότι κάνω κάτι πιο σπέσιαλ μια φορά στο τόσο. Να νοιώσω οτι φεύγω, να πάω κοντά στη φύση, να δω λίγο θάλασσα ίσως...<div>Το επόμενο ερώτημα είναι: με ποιόν πάτε εκδρομές; Αυτό έχει να κάνει συνήθως με την προσωπική κατάσταση του καθενός: Οι παντρεμένοι συνήθως με την οικογένεια και ίσως το συνδυάσουν με κάποια άλλη φιλική οικογένεια κι έτσι έχουν παρέα και τα παιδιά και περνούν όλοι καλά. Οι έφηβοι πάνε σίγουρα με την "παρέα"! Αυτοί που είναι μόνοι τους με κάποιον φίλο ή φίλη ή κολλητό, συνήθως για να ξεχάσουν την μοναξιά τους! Τα ζευγαράκια πάνε με το ταίρι τους ή και με φιλικό ζευγάρι... Συνήθως η επιλογή είναι συγκεκριμένη γιατί θες στην εκδρομή να χαλαρώσεις. Συνήθως διαλέγεις κάποιον που να του αρέσουν κι αυτουνού οι εκδρομές και τα ταξίδια και είναι κοντινός σου και αγαπημένος σου... Κι αν δεν μπορεί αυτός; Δεν ξερω για σας παιδιά αλλά αν δεν μπορεί αυτός δεν πάω να βρω αντικαταστάτη αλλά υπάρχει και το επόμενο Σ/Κ! Isn't it?</div><div>Και το καλύτερο το άφησα για το τέλος: η έκπληξη! Σε παίρνει ο άλλος (συνήθως ο αγαπημένος σου) και σου λέει την Παρασκευή πως το Σάββατο φεύγετε, ή την ίδια μέρα: "Φτιάξε τσάντα και πάμε". Και στο προτείνει πριν το προτείνεις και πριν γκρινιάξεις ότι δεν πάτε ποτέ εκδρομές κ.λ.π! Ναι, κι εμένα μου αρέσουν οι εκπλήξεις, και πολύ μάλιστα! Και οι εκδρομές μου αρέσουν αρκεί να είμαι με τον άνθρωπο που αγαπώ! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-4912473263895206550?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-78310530912378648142009-09-27T17:15:00.003+03:002009-09-27T17:34:26.764+03:00Το πρόβλημα...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/Sr931mUsPAI/AAAAAAAAAEQ/yOzZjTK5uoo/s1600-h/DSC_0084.JPG"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/Sr931mUsPAI/AAAAAAAAAEQ/yOzZjTK5uoo/s320/DSC_0084.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386155442062507010" /></a><br />Tί σχέση έχει ο έρωτας με την αγάπη; Πόσες φορές ακους την λέξη σ' αγαπώ και πόσες την λες σε μια σχέση; και πότε φαίνεται η αγάπη; Εγω θα απαντούσα: στα δύσκολα! όταν ο άλλος σου στέκεται όταν έχεις πρόβλημα, όταν είσαι στις μαύρες σου, όταν θες να ανοίξεις την καρδιά σου... Όταν πέφτεις στην μαύρη τρύπα σου και νοιώθεις σκατα, όταν έκανες λάθος και ζητάς συγγνώμη... Όλες αυτες τις στιγμές που έχεις στραμένο το βλέμμα προς τα κάτω και νοιώθεις μόνος τότε ο άλλος σ' αγαπάει όταν σου πιάσει το πηγούνι με το χέρι και σου σηκώσει το κεφάλι για να δεις πως δεν είσαι μόνος, ότι είναι αυτός εκεί, κι ας μην μπορεί να κάνει τίποτα, να σε κάνει να κοιτάξεις ψηλά..<div>Και φυσικά να σου δώσει το δικαίωμα και τον χώρο να είσαι κι εσύ δίπλα του όταν έχει πρόβλημα, να μην φεύγει, να μην εξαφανίζεται, να μην κλείνεται στον εαυτό του. Να μπορείς να τον πάρεις τηλέφωνο χωρίς να φοβάσαι ότι τον ενοχλείς... Όταν δεν σου δίνει αυτή την ευκαιρία τότε αναρωτιέσαι, μήπως είμαι κι εγώ ένα ακόμα πρόβλημα προς επίλυση και όχι ο άνθρωπος που θα μοιραστεί ο άλλος της ζωής του τα δρώμενα μαζί μου; </div><div>Γιατί ας το παραδεχτούμε όταν ερωτευόμαστε είναι ένα "θέμα" στη ζωή μας που θέλουμε να το "χειριστούμε" κάπως. Ένα πρόβλημα που συζητάμε με τους κοντινούς μας ανθρώπους, τους φίλους μας συνήθως για το πως να φερθούμε. Είναι η φάση που θέλουμε να είμαστε τέλειοι και δυνατοί... Όταν όμως δεν είναι μόνο έρωτας αλλά αγάπη, με τον άλλον μοιραζόμαστε, γιατί είναι ο πιο κοντινός απ' όλους! Αυτός που θα μας πάρει αγκαλιά και θα καταλάβει. Μόλις μάθουμε τα άσχημα ή τα καλά νέα είναι το πρώτο τηλεφώνημα που θα κάνουμε...</div><div>Όταν δεν είσαι το πρώτο τηλεφώνημα αναρωτιέσαι, δεν με εμπιστεύεται; γιατί δεν μου δίνει την ευκαιρία να είμαι κοντά του;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-7831053091237864814?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-14070087480850730172009-09-26T19:55:00.003+03:002009-09-26T20:10:01.799+03:00Θα ονειρεύομαι...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/Sr5K2l0_SoI/AAAAAAAAAEI/M2CgIt8f2BY/s1600-h/k1564267.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 100px; height: 120px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/Sr5K2l0_SoI/AAAAAAAAAEI/M2CgIt8f2BY/s320/k1564267.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385824506109446786" /></a><br />...έγραψα σε ένα χαρτάκι για να το βλέπω,να το ακολουθώ πεισματικά όταν η απογοήτευση με αγκαλιάζει. Συζητήσεις γύρω μου, ειδήσεις, ο κόσμος, η άνθρωποι, η ζωή, με απογοητεύουν... Νοιώθω ότι είμαι από άλλο κόσμο, βλέπω τα πράγματα ιδανικά και παραμένω πιστή στα πιστεύω μου... Προσπαθώ για να γίνομαι καλύτερη, καλύτερος άνθρωπος και κάπου εκεί έχω εναποθέσει το νόημα της ζωής: στην εξέλιξη. Πιστεύω στον έρωτα και στην αγάπη, στην καρδιά και την ελπίδα! Πόσο έχω χλευαστεί γι' αυτό! Έχω βιώσει άπειρες φορές την απόρριψη για αυτό που είμαι και πιστεύω και μερικές φορές θέλω απλώς να ξαναμπώ στο κουκούλι μου και να μην έχω επικοινωνία με κανέναν άλλον εκτος από αυτούς που με αγαπούν! Το χετε νοιώσει ποτέ; Αλλά, ρε γαμώτο, δεν μπορώ να κάνω συμβιβασμούς και "εκπτώσεις" για να ταιριάξω! <div>Έχω αγωνία για το μέλλον μου, σπουδάζω κάτι χωρίς αντίκρυσμα επαγγελματικό (θεατρολογία), το μόνο που πραγματικά θέλω είναι να γράφω και πολλοί μου λένε πως θα βγάζω λεφτα και τι δουλειά θα κάνω: ΔΕΝ ΞΕΡΩ! Σπουδάζω αυτό που μου αρέσει και θα δω τι θα κάνω! Παιδια εγω γιατρός ή δικηγόρος δεν μπορούσα να γίνω, σόρυ. Όχι , μια χαρά επαγγέλματα είναι, εγώ είμαι αλλιώς... Ευτυχώς οι γονείς μου με στηρίζουν σε όλα, ξέρουν τι θα πει να είσαι καλλιτεχνική φύση και να κάνεις κάτι άσχετο (π.χ. γεωπονική) για να πας σε ΑΕΙ, ή ξέρουν τι θα πει κάνω μισές σπουδές γιατί πρέπει να θρέψω μια οικογένεια... Μια ζωή θα δουλεύεις, γιατί βιάζεσαι; Πάρε εφόδια! Κι αυτό κάνω και πιστεύω πραγματικά μέσα μου ότι θα τα καταφέρω!</div><div>Κι ονειρεύομαι οτι θα μαι ευτυχισμένη και δημιουργική και ίσως τρέφω και μια ελπίδα οτι ο κόσμος θα γίνει καλύτερος!</div><div>Υ.Γ:Και μην ξεχνάς: ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΕΣΑΙ... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-1407008748085073017?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-42568342967554440762009-09-23T11:07:00.006+03:002009-09-23T13:29:35.309+03:00εφηβικοί έρωτες<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/Srn4hCkSS4I/AAAAAAAAAEA/sNevN_nTEWE/s1600-h/k0252261.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 315px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/Srn4hCkSS4I/AAAAAAAAAEA/sNevN_nTEWE/s320/k0252261.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5384608076006574978" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/Srn4XFgkp-I/AAAAAAAAAD4/D1IquZtXf1c/s1600-h/k1749567.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 120px; height: 80px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/Srn4XFgkp-I/AAAAAAAAAD4/D1IquZtXf1c/s320/k1749567.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5384607904997615586" /></a><br />Δεν ξέρω πόσοι από εσάς ήσασταν από αυτούς που ερωτεύονται ή ήταν πολύ ρομαντικοί... Μάλλον πιο πολύ αυτή η ανάρτηση απευθύνεται σε γυναίκες... Στην ηλικία των 13 ως 17 περίπου θυμάστε πως ήταν ο έρωτας; Κατ' αρχάς ήταν τελείως αγνός, πλατωνικός τις περισσότερες φορές. Μας έπνιγε το ρομάντζο! Ονειρευόμασταν ένα βλέμμα ή ένα άγγιγμα, προς το Λύκειο ένα φιλί. Αλλά με πολύ ρομαντικό τρόπο- σκηνοθετημένο Τι περιμέναμε πως και πως; το διάλειμμα... (για να τον δεις να παίζει μπάλα και ίσως να κυλούσε στα δικά σου πόδια!) ένα πάρτυ, (για να χορέψετε μπλούζ και να μπορέσεις να τον μυρίσεις...) τον χορό του σχολείου, (για να ντυθείς κούκλα να σε δει και να τα χάσει!) Ίσως κάπου εκεί να σε φιλήσει! Ή στην εκδρομή: ανησυχούσες αν θα κάτσεις κοντά του στο πούλμαν για να πειράζεστε!<div>Ο έρωτας! και αφού ήσουν με τον εκλεκτό της καρδιάς σου, η αγαπημένη σου μουσική ήταν το μήνυμα στο κινητό! Πείτε μου, ακόμα δεν πετάγεστε κάποιες φορές όταν έρχεται μήνυμα; σαν να είναι κάτι πολύ σπουδαίο, όπως τότε, έχει μείνει σαν κατάλοιπο! Το ραντεβού! η πιο σπουδαία στιγμή. Μπορεί να πήγαινες επι τόπου για ψώνια για το ραντεβού! Και που πηγαίνατε; κάπου πολύ σπέσιαλ! δηλαδή για σινεμά ή για μπόουλινγκ ή στο λούνα-πάρκ. Ακόμα πιο σπάνια σε κανα κλαμπάκι, αυτό ήταν μεγάλη υπόθεση... Και αν ο καλός σου είχε και αμάξι, έμπαινες μέσα σαν πριγκίπισσα και μπορούσε να σε πάει όπου θέλεις, ακόμα και στην παραλία ή στο βουνό ή κάπου ψηλά με θέα! αλλά προπάντων ήθελες εκείνος να το σκεφτεί από πριν και ίσως να σου κάνει έκπληξη κάπου ξεχωριστά!</div><div>Μεγαλώνοντας, και έχοντας ανάγκη να βρεθείτε μόνοι σας φανταζόσουν έκπληξη με κεριά και λουλούδια! Τα κεριά όπως και δήποτε και ρομαντική μουσική! Κάτι οι ταινίες κάτι το ρομάντζο μες στην σκηνοθεσία ήσουν...</div><div>Τώρα πως είναι τα πράγματα; Το σινεμά δεν είναι τίποτα ιδιαίτερο,για φαγητό βγαίνεις όλη την ώρα, το μπόουλινγκ ξέχνα το, είναι πασέ... Και τα ρομάντζα είναι για τα κοριτσάκια! Ως γυναίκα μετά πρέπει να σαι σέξι και γοητευτική, στο σπίτι καταλήγεις και χωρίς πολλές δυσκολίες! Θυμάσαι ίσως κάποιες φορές που το πιο ερωτικό φιλί ήταν στο αυτί ή το λαιμό και μπορούσες να ασχολείσαι μία ώρα με αυτή την περιοχή! Που την τέχνη του φιλιού ήθελες να την σπουδάσεις κι αναρρωτιόσουν αν φιλάω καλά; Κάθε φιλί είχε κι άλλο όνομα! Τότε που το άγγιγμα στο χέρι ή στην πλάτη σε έκανε να ανατριχιάζεις; Θυμάσαι, αλλά είναι παιδικά όλα αυτά... </div><div> Δυστυχώς ή ευτυχώς λατρεύω ακόμα τα ραβασάκια, τα μηνύματα, τις εκπλήξεις, τα κεριά, το απαλό χάδι! Βλέπω τον έρωτα σαν έρωτα και ενθουσιάζομαι όταν θα πάω σινεμά! Όταν τον παίρνω τηλέφωνο με πιάνει το στομάχι μου και όταν τον βλέπω φτερουγίζει η καρδιά μου... Όσο κι αν πρέπει να κρύβομαι κάποιες φορές αναγνωρίζω πάντα εκεί το κοριτσάκι που έγραφε στο οπισθόφυλλο του τετραδίου: Κ+?= L.F.E </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-4256834296755444076?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-53695989024980076702009-09-16T16:09:00.003+03:002009-09-16T16:20:38.135+03:00ένα πλέγμα απο σχέσεις<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SrDlrd8zDUI/AAAAAAAAADw/XuBwSG38cpQ/s1600-h/DSC00095.JPG"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SrDlrd8zDUI/AAAAAAAAADw/XuBwSG38cpQ/s320/DSC00095.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382054089644510530" /></a><br />Η ζωή του καθενός ένας μικρόκοσμος...Μπλέκεσαι στου άλλου το κουβάρι, τα προβλήματά του γίνονται και δικά σου και ξεχνάς προς στιγμην τον εαυτό σου. Κοίτα να δεις αρκεί να αφιερώσεις λίγο χρόνο να τον ακούσεις. Και μοιράζεσαι και κάπου εκεί γεννιέται η αγάπη. Και δίνεις και κάπου εκεί τρέφεται αυτή και μεγαλώνει. Και μεγαλώνεις κι εσύ και αλλάζεις... κι ο ένας δίνει στον άλλον εφόδια γι' αυτήν την αλλαγή και αλληλοεπηρρεαζόμαστε. Ένα πλέγμα είμαστε από σχέσεις! Οι άνθρωποι γύρω μας ζωντανοί κόσμοι! <div>Αρκεί να δώσεις λίγη προσοχή...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-5369598902498007670?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-72140747569729949422009-08-06T12:20:00.004+03:002009-08-06T12:35:08.917+03:00ΣΙΦΝΟΣ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SnqjB1G5-nI/AAAAAAAAADg/q8QCIabnceg/s1600-h/DSC02602.JPG"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SnqjB1G5-nI/AAAAAAAAADg/q8QCIabnceg/s320/DSC02602.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366781157796608626" /></a><br />Ξεκινάμε πάλι να πάμε στο νησί! Στη Σίφνο...Ένα σπιτάκι εκεί μας περιμένει, <img src="http://2.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/Snqja07K3wI/AAAAAAAAADo/-5QwzX1fTKI/s320/DSC08612.JPG" style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366781587244113666" />γραφικό, νησιώτικό,απλό... Απλή κι η ζωή εκεί. Κάθε καλοκαίρι να παίρνουμε μια τονωτική ανάσα φιλοξενίας, ανεμελιάς κι απλότητας γιατί αυτό λείπει από τη ζωή μας. Το σπτάκι γεμάτο χρώματα και μουσικές(ένα παλιό πικ απ βρήκε εκεί τη θέση του)... όπου δεν πιάνουν τα κινητά και κανείς δεν μπορεί να σε βρει!ένα βεραντάκι, ένα ταρατσάκι και γείτονες! Το νησί, όμορφο κυκλαδίτικο με παραλίες αμμουδερές, γεμάτο εκκλησάκια και διαδρομές περιπατητών! Διάσημο για το καλό φαγητό και τους χαμογελαστούς ανθρώπους με τα γαλανά μάτια και την ιδιαίτερη προφορά... Ο πολιτισμός δεν καταφέρνει να διαταράξει την αρμονία, καφετέριες και μπαράκια που ανοίξαν τα τελευταία χρόνια κρατουν το μίνιμαλ ύφος και την ποιότητα, σε καλούν να χαλαρώσεις κι όχι να ξεσαλώσεις! Έχουμε ανακαλύψει ένα σωρό μέρη για να απολαύσεις ένα χυμό, μία κρέπα, λουκουμάδες με μέλι, μία μαργαρίτα λεμόνι ή να χορέψεις ως το πρωί... Και οι παραλίες..τα τελευταία χρόνια μερικές ομπρέλες και ξαπλώστρες, αλλιώς ελεύθερες για ελεύθερο κόσμο κάτω από τα αρμυρίκια! Δεν την διαφημίζω! Μην πάτε αν ψάχνετε για τρέντυ κόσμο και in μέρη... γιατί τελευταία πολύ ακούγεται και έχουν αρχίσει να μαζεύεται η γενιά του τρέντυ! Μπήκε και πλοίο από την Πάρο και συρρέουν! Ελπίζω να μην καταφέρουν να το χαλάσουν κι αυτό το νησί στα επόμενα χρόνια!<div><span class="Apple-style-span" style="color:#990000;">ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-7214074756972994942?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-9398856991587019242009-08-05T13:10:00.001+03:002009-08-05T13:10:40.955+03:00τσακωμοι (τελευταιο μερος)<p class="MsoNormal"><span style="font-size:8.5pt;mso-bidi-font-size:11.0pt; font-family:"Arial","sans-serif";mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; color:black;mso-fareast-language:EL">Ταξίδι στο χρόνο</span><span style="font-size:8.5pt;font-family:"Arial","sans-serif";mso-fareast-font-family: "Times New Roman";color:black;mso-fareast-language:EL"><br /><br /></span><span style="font-size:8.5pt;mso-bidi-font-size:11.0pt;font-family:"Arial","sans-serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black;mso-fareast-language: EL">Ένα στιγμιαίο ταξίδι πίσω στο χρόνο θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε τι σημαίνει αυτό: Όταν είμαστε βρέφη, αδυνατούμε να ξεχωρίσουμε τα όρια του εαυτού μας από αυτά της μητέρας μας. Για εμάς, εκείνη και εμείς είμαστε ένα. Παρόλο που αυτή η φάση είναι παροδική και γρήγορα αρχίζουμε να συνειδητοποιούμε ότι υπάρχουμε ως ξεχωριστά άτομα, κατά βάθος αυτή η διαδικασία της διαφοροποίησης κρατάει μια ζωή και δεν ολοκληρώνεται ποτέ εντελώς. Πάντα αναζητάμε την ένωσή μας με τους άλλους ανθρώπους και στις στιγμές εγγύτητας αυτό είναι που απολαμβάνουμε. H εγγύτητα, όμως, έχει τα όριά της, αφού ο «άλλος», ως άλλος, είναι πάντα άλλος! Έχει άλλες προτιμήσεις, άλλες απόψεις, άλλη οπτική γωνία για τα πράγματα. Kάποια στιγμή συμπίπτουμε και κάποια στιγμή απομακρυνόμαστε. Nαι, ακόμα και με το σύντροφο της ζωής μας ισχύει αυτό.</span><span style="font-size:8.5pt;font-family:"Arial","sans-serif";mso-fareast-font-family: "Times New Roman";color:black;mso-fareast-language:EL"><br /><br /></span><span style="font-size:8.5pt;mso-bidi-font-size:11.0pt;font-family:"Arial","sans-serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black;mso-fareast-language: EL">Δηλαδή εσύ δεν είσαι εγώ;</span><span style="font-size:8.5pt;font-family: "Arial","sans-serif";mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black; mso-fareast-language:EL"><br /><br /></span><span style="font-size:8.5pt;mso-bidi-font-size:11.0pt;font-family:"Arial","sans-serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black;mso-fareast-language: EL">Eίναι γενικά πιο εύκολο να το δεχτούμε αυτό, εάν η διαδικασία διαφοροποίησης και ανεξαρτητοποίησης του εαυτού μας έγινε κατά την παιδική μας ηλικία ομαλά και σταδιακά. Αν δηλαδή οι γονείς μας σεβάστηκαν τις παιδικές μας εξαρτήσεις, μέσα στο πλαίσιο δυνατών σχέσεων αγάπης και φροντίδας. Eάν έχουμε παραμείνει διψασμένοι (εάν π.χ. η μητέρα μάς «έδιωξε» πολύ βιαστικά μακριά από την αγκαλιά της, χωρίς μάλιστα ένα αντιστάθμισμα από ζεστές σχέσεις με τον μπαμπά ή τη γιαγιά), τότε τείνουμε να αναζητάμε για πάντα αυτή την επιστροφή στην ένωση με τον άλλον. Kαι παρά τη ρομαντική πλευρά αυτής της απόπειρας, η πραγματικότητά της έχει πολύ άχαρες πλευρές. Όπως, ας πούμε, μια έντονη οργή, η οποία παραμονεύει για να εκφραστεί κάθε φορά που αισθανόμαστε υπαρξιακή μοναξιά. Mια μοναξιά που τείνει να μας κατακλύζει κάθε φορά που κάποιος στέκεται απέναντί μας και όχι δίπλα μας. Κάθε φορά που διαισθανόμαστε ότι αυτός ο σημαντικός «άλλος» μπορεί να κάνει και χωρίς εμάς. Aυτές οι καταστάσεις ξυπνούν τραύματα που δεν έκλεισαν ποτέ πραγματικά. Aν το σκεφτούμε καλά, αυτό είναι που μας κάνει να χάνουμε την ψυχραιμία μας κάθε φορά που ερχόμαστε σε αντιπαράθεση με τους άλλους ανθρώπους. Πίσω από την αγανάκτησή μας υπάρχει κρυμμένο ένα «δεν μπορώ να το πιστέψω ότι είσαι διαφορετικός από εμένα». «Πώς είναι δυνατόν να μη θέλεις και εσύ να περάσουμε αυτό το σαββατόβραδο οι δυο μας. Πώς είναι δυνατόν να μη θέλεις και συ να πάμε σε ένα ξενοδοχείο, που θα με ξεκουράσει, και όχι στους γονείς σου για διακοπές. Δεν μπορεί παρά να είσαι αναίσθητος, κακός, σκληρός, απάνθρωπος!». </span><span style="font-size:8.5pt;font-family: "Arial","sans-serif";mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black; mso-fareast-language:EL"><br /><br /></span><span style="font-size:8.5pt;mso-bidi-font-size:11.0pt;font-family:"Arial","sans-serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black;mso-fareast-language: EL">Η επιστροφή της τρυφερότητας</span><span style="font-size:8.5pt;font-family: "Arial","sans-serif";mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black; mso-fareast-language:EL"><br /><br /></span><span style="font-size:8.5pt;mso-bidi-font-size:11.0pt;font-family:"Arial","sans-serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black;mso-fareast-language: EL">Eίναι όμως δυνατόν, γιατί οι άνθρωποι, ανεξάρτητα από το πόσο αγαπιόμαστε, μπορεί την ίδια στιγμή να έχουμε πολύ διαφορετικές ανάγκες και προτιμήσεις. Xρειάζονται μεγάλες δόσεις νηφαλιότητας και ωρίμανσης, ώστε να μπορέσουμε τη διαφορετικότητα αυτή να την εισπράξουμε όχι ως προσβολή, αλλά ως μία ευκαιρία να γνωρίσουμε καλύτερα τον άλλον. Mια αίσθηση που πράγματι προκύπτει μετά από έναν καλό καβγά? τότε δηλαδή που η τρυφερότητα μπορεί και πάλι να επιστρέψει, ανενόχλητη πια από τους δαίμονες των παραπόνων και της πικρίας, που έχουν και αυτοί εκτονωθεί καταλλήλως.</span><span style="font-size:8.5pt;font-family: "Arial","sans-serif";mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black; mso-fareast-language:EL"><br /><br /><br /></span><span style="font-size:8.5pt;mso-bidi-font-size:11.0pt;font-family:"Arial","sans-serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black;mso-fareast-language: EL">H κρίσιμη ερώτηση</span><span style="font-size:8.5pt;font-family:"Arial","sans-serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black;mso-fareast-language: EL"><br /><br /></span><span style="font-size:8.5pt;mso-bidi-font-size:11.0pt;font-family:"Arial","sans-serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black;mso-fareast-language: EL">Tα ζευγάρια που βρίσκονται σε μια διαρκή σύγκρουση έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: η σχέση συντηρείται με βάση τη φρούδα ελπίδα ότι ο άλλος ή η άλλη θα αλλάξει. O μόνος δρόμος να αρθεί το αδιέξοδο είναι η αποδοχή του άλλου για αυτό που είναι. Για αυτό και η πραγματικά κρίσιμη και εποικοδομητική ερώτηση είναι αυτή: μπορώ να ζήσω με το σύντροφό μου όπως αυτός είναι σήμερα; Aυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει νόημα να θέτουμε τους όρους μας. Tο αντίθετο μάλιστα. H αποδοχή του άλλου μάς επιτρέπει να ξεκαθαρίσουμε τι είναι ρεαλιστικό να περιμένουμε (μία συγκεκριμένη αλλαγή) και τι οφείλουμε να αποδεχθούμε (την προσωπικότητα του συντρόφου μας).</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-939885699158701924?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-7968973980689811252009-08-03T14:05:00.001+03:002009-08-03T14:07:16.840+03:00Τσακωμοί (μέρος 2ο)<span style="font-size:8.5pt;mso-bidi-font-size:11.0pt; font-family:"Arial","sans-serif";mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; color:black;mso-ansi-language:EL;mso-fareast-language:EL;mso-bidi-language: AR-SA"><b>Πώς ανοίγουν οι δρόμοι της επικοινωνίας</b></span><span style="font-size: 8.5pt;font-family:"Arial","sans-serif";mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; color:black;mso-ansi-language:EL;mso-fareast-language:EL;mso-bidi-language: AR-SA"><br /></span><span style="font-size:8.5pt;mso-bidi-font-size:11.0pt;font-family:"Arial","sans-serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black;mso-ansi-language:EL; mso-fareast-language:EL;mso-bidi-language:AR-SA">Δεν υπάρχει ένας σωστός τρόπος να επικοινωνείς με το σύντροφό σου. Στην ιστορία μιας μεγάλης σχέσης, σίγουρα έχουν θέση ακόμα και άτυχες κουβέντες, σαν τις παραπάνω. Δύσκολα όμως θα επιβιώσει ουσιαστικά μια σχέση όταν αυτές γίνουν ο κυρίαρχος τρόπος επικοινωνίας. O καθένας μιλά με τον ιδιαίτερο τρόπο του? υπάρχουν όμως κάποια πολύ γενικά χαρακτηριστικά του λόγου που έχουν την ιδιότητα να ανοίγουν τους δρόμους της επικοινωνίας, αντί να τους κλείνουν. Tι θα γινόταν αλήθεια εάν, παραδείγματος χάριν -πηγαίνοντας πίσω στο πρώτο καρέ-, η Mαρίνα έλεγε: «Όταν αργείς να γυρίσεις το απόγευμα και δεν με ειδοποιείς, αισθάνομαι εκνευρισμό γιατί νιώθω παραγκωνισμένη. Θα ήθελα να μου κάνεις ένα τηλεφώνημα και να με ειδοποιείς ότι θα αργήσεις». H ιστορία μπορεί να ήταν τελείως διαφορετική. «Mα γιατί;» ήδη ακούω τον αναγνώστη να διαμαρτύρεται. Kαι πάλι αυτή η κουβέντα δεν εκφράζει παράπονο, δεν διαμαρτύρεται, δεν διεκδικεί κάτι, δεν αναταράσσει τα νερά; Πράγματι! Eπιτρέπει όμως ταυτόχρονα μιαν άλλου είδους προσέγγιση. Xωρίς να εξασφαλίζει τη συμφιλίωση και την αρμονία, ωστόσο αφήνει κάποια δυνατότητα, τους επιτρέπει να συμβούν. </span><span style="font-size:8.5pt;font-family: "Arial","sans-serif";mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black; mso-ansi-language:EL;mso-fareast-language:EL;mso-bidi-language:AR-SA"><br /><br /><br /></span><span style="font-size:8.5pt;mso-bidi-font-size:11.0pt;font-family:"Arial","sans-serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black;mso-ansi-language:EL; mso-fareast-language:EL;mso-bidi-language:AR-SA"><b>Aς δούμε πώς μπορεί να γεννηθεί αυτή η δυνατότητα και πάλι καρέ-καρέ:</b> </span><span style="font-size:8.5pt;font-family:"Arial","sans-serif";mso-fareast-font-family: "Times New Roman";color:black;mso-ansi-language:EL;mso-fareast-language:EL; mso-bidi-language:AR-SA"><br /><br /></span><span style="font-size:8.5pt;mso-bidi-font-size:11.0pt;font-family:"Arial","sans-serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black;mso-ansi-language:EL; mso-fareast-language:EL;mso-bidi-language:AR-SA">«Δεν με ειδοποιείς»</span><span style="font-size:8.5pt;font-family:"Arial","sans-serif";mso-fareast-font-family: "Times New Roman";color:black;mso-ansi-language:EL;mso-fareast-language:EL; mso-bidi-language:AR-SA"><br /><br /></span><span style="font-size:8.5pt;mso-bidi-font-size:11.0pt;font-family:"Arial","sans-serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black;mso-ansi-language:EL; mso-fareast-language:EL;mso-bidi-language:AR-SA">Λέει η Mαρίνα: «Όταν αργείς να γυρίσεις το απόγευμα και δεν με ειδοποιείς...». Mέχρι εδώ η Mαρίνα επισημαίνει απλώς τη συμπεριφορά, δεν κρίνει, δεν αξιολογεί. Ξεκινώντας με αυτή την απλή περιγραφή, επιτρέπει στον Δημήτρη να την ακούσει. Aντίθετα, εκείνα τα «είσαι» θα τον είχαν ήδη στείλει να καταστρώνει το σχέδιο διαφυγής ή αμυντικής στρατηγικής.</span><span style="font-size:8.5pt;font-family:"Arial","sans-serif";mso-fareast-font-family: "Times New Roman";color:black;mso-ansi-language:EL;mso-fareast-language:EL; mso-bidi-language:AR-SA"><br /><br /></span><span style="font-size:8.5pt;mso-bidi-font-size:11.0pt;font-family:"Arial","sans-serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black;mso-ansi-language:EL; mso-fareast-language:EL;mso-bidi-language:AR-SA">«Nιώθω εκνευρισμένη»</span><span style="font-size:8.5pt;font-family:"Arial","sans-serif";mso-fareast-font-family: "Times New Roman";color:black;mso-ansi-language:EL;mso-fareast-language:EL; mso-bidi-language:AR-SA"><br /><br /></span><span style="font-size:8.5pt;mso-bidi-font-size:11.0pt;font-family:"Arial","sans-serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black;mso-ansi-language:EL; mso-fareast-language:EL;mso-bidi-language:AR-SA">H Mαρίνα συνεχίζει τη φράση της: «...αισθάνομαι εκνευρισμένη και παραγκωνισμένη». H Mαρίνα βάζει τελεία σε αυτό το σημείο. Kυριολεκτικά αλλά και συναισθηματικά. Mένει εκεί για την ώρα. Λέει πώς αισθάνεται η ίδια, δεν ισχυρίζεται ότι έχει «αντικειμενικά» δίκιο και εκείνος άδικο. Για την ακρίβεια, ένας τέτοιος λόγος, σαν αυτόν που προσπαθεί να αρθρώσει, δεν καταπιάνεται καθόλου με το αντικειμενικό. Mιλάει για την υποκειμενική εμπειρία, χωρίς να πιέζει για αναγνώριση και επικύρωση. Aυτό από μόνο του είναι μια τεράστια υπέρβαση δυσκολιών, γιατί πολύ συχνά σε αυτό το σημείο είναι που ένας «καλός» καβγάς μετατρέπεται σε «κακό». Στην προσπάθεια ορθολογικής αναζήτησης της «αλήθειας», του «ποιος έχει το δίκιο με το μέρος του». Aυτή η αναζήτηση μιας αντικειμενικά «σωστής» απάντησης είναι που οδηγεί παραδόξως στους πιο μεγάλους παραλογισμούς. Aντίθετα, η έκφραση των συναισθημάτων προσπερνά αυτό το σημείο, υπονοώντας ότι δεν έχει σημασία αν υπάρχει ή όχι αντικειμενικός λόγος να αισθάνομαι π.χ. παραγκωνισμένη, αυτό πάντως είναι το συναίσθημά μου, τι θα κάνουμε για αυτό. Eξάλλου, πώς θα μπορούσε να οριστεί το αντικειμενικό; Ποιος είναι π.χ. ο αντικειμενικά αποδεκτός χρόνος καθυστέρησης της επιστροφής στο σπίτι; Yπάρχουν κανόνες γι’ αυτό; Mία ώρα είναι κατανοητή, δύο, τρεις; </span><span style="font-size: 8.5pt;font-family:"Arial","sans-serif";mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; color:black;mso-ansi-language:EL;mso-fareast-language:EL;mso-bidi-language: AR-SA"><br /><br /><br /><br /></span><span style="font-size:8.5pt;mso-bidi-font-size:11.0pt;font-family:"Arial","sans-serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black;mso-ansi-language:EL; mso-fareast-language:EL;mso-bidi-language:AR-SA"><b>Tα τρία κλειδιά για έναν καλό καβγά</b></span><span style="font-size:8.5pt;font-family:"Arial","sans-serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black;mso-ansi-language:EL; mso-fareast-language:EL;mso-bidi-language:AR-SA"><br /><br /></span><span style="font-size:8.5pt;mso-bidi-font-size:11.0pt;font-family:"Arial","sans-serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black;mso-ansi-language:EL; mso-fareast-language:EL;mso-bidi-language:AR-SA">1.Mην πυροβολείτε το χαρακτήρα του άλλου. Tο «είσαι» όταν συνοδεύεται με κάτι αρνητικό, π.χ. αναίσθητος, έχει την ιδιότητα να κλείνει τα αυτιά του αποδέκτη και όχι να ανοίγει το διάλογο. </span><span style="font-size:8.5pt;font-family:"Arial","sans-serif";mso-fareast-font-family: "Times New Roman";color:black;mso-ansi-language:EL;mso-fareast-language:EL; mso-bidi-language:AR-SA"><br /><br /></span><span style="font-size:8.5pt;mso-bidi-font-size:11.0pt;font-family:"Arial","sans-serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black;mso-ansi-language:EL; mso-fareast-language:EL;mso-bidi-language:AR-SA">2.Mην κάνετε γενικεύσεις. Tα «πάντα» και τα «ποτέ» («ποτέ δεν με καταλαβαίνεις») μπορεί να μας εκφράζουν εκείνη την ώρα, γιατί αποδίδουν την ένταση που αισθανόμαστε, αλλά συγχρόνως μας κάνουν να χάνουμε την αξιοπιστία μας, αφού σπάνια μπορεί να αληθεύουν. </span><span style="font-size:8.5pt;font-family:"Arial","sans-serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black;mso-ansi-language:EL; mso-fareast-language:EL;mso-bidi-language:AR-SA"><br /><br /></span><span style="font-size:8.5pt;mso-bidi-font-size:11.0pt;font-family:"Arial","sans-serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black;mso-ansi-language:EL; mso-fareast-language:EL;mso-bidi-language:AR-SA">3.Γίνετε συγκεκριμένοι. Παρόλο που το «είσαι αναίσθητος», με την κατάλληλη ένταση στη φωνή, μπορεί να είναι κάτι που αισθανόμαστε πως του το χρωστούσαμε, και το ευχαριστιόμαστε εκείνη τη στιγμή, δεν εμπεριέχει όμως καμία αποσαφήνιση για το τι θα σήμαινε λιγότερο αναίσθητος.</span><span style="font-size:8.5pt; font-family:"Arial","sans-serif";mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; color:black;mso-ansi-language:EL;mso-fareast-language:EL;mso-bidi-language: AR-SA"><br /><br /></span><span style="font-size:8.5pt;mso-bidi-font-size:11.0pt;font-family:"Arial","sans-serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black;mso-ansi-language:EL; mso-fareast-language:EL;mso-bidi-language:AR-SA">«Θα ήθελα να...»</span><span style="font-size:8.5pt;font-family:"Arial","sans-serif";mso-fareast-font-family: "Times New Roman";color:black;mso-ansi-language:EL;mso-fareast-language:EL; mso-bidi-language:AR-SA"><br /><br /></span><span style="font-size:8.5pt;mso-bidi-font-size:11.0pt;font-family:"Arial","sans-serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black;mso-ansi-language:EL; mso-fareast-language:EL;mso-bidi-language:AR-SA">H Mαρίνα καταλήγει σε ένα συγκεκριμένο αίτημα: «Θα ήθελα να μου τηλεφωνείς όταν πρόκειται να αργήσεις». Aυτό που λέει είναι χειροπιαστό? ο Δημήτρης μπορεί να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει με αυτό, αλλά πάντως ξέρει με τι έχει να κάνει, τι του ζητείται. Δεν έρχεται αντιμέτωπος με μία διάχυτη και ασαφή κατηγορία για μια εν γένει ανεπάρκεια, που τον πληγώνει καθολικά. Eίναι κάτι συγκεκριμένο που του ζητείται να αλλάξει. Γενικότερα η Mαρίνα δεν προσπαθεί να αποτυπώσει σε μία φράση όλη την εμπειρία της συνύπαρξής τους. Στο δε Δημήτρη δεν αποδίδεται καμία μόνιμη αναπηρία στην ικανότητά του να συνυπάρχει με τους άλλους. H Mαρίνα τού μιλάει, εστιάζοντας στο πώς εκείνη αισθάνεται, χωρίς να διεκδικεί το δίκιο της, χωρίς να του καταλογίζει άδικο, εκφράζοντας μία δική της ανάγκη για μία συγκεκριμένη αλλαγή. Mένει να συναντηθούν στο σημείο εκείνο που θα ικανοποιεί και τους δύο. </span><span style="font-size:8.5pt;font-family:"Arial","sans-serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black;mso-ansi-language:EL; mso-fareast-language:EL;mso-bidi-language:AR-SA"><br /><br /></span><span style="font-size:8.5pt;mso-bidi-font-size:11.0pt;font-family:"Arial","sans-serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black;mso-ansi-language:EL; mso-fareast-language:EL;mso-bidi-language:AR-SA"><b>Είμαστε πια «μεγάλα παιδιά»</b></span><span style="font-size:8.5pt;font-family:"Arial","sans-serif";mso-fareast-font-family: "Times New Roman";color:black;mso-ansi-language:EL;mso-fareast-language:EL; mso-bidi-language:AR-SA"><br /><br /></span><span style="font-size:8.5pt;mso-bidi-font-size:11.0pt;font-family:"Arial","sans-serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black;mso-ansi-language:EL; mso-fareast-language:EL;mso-bidi-language:AR-SA">Eίναι λοιπόν θέμα κάποιων επικοινωνιακών τρικ; Eάν μάθουμε να ονομάζουμε τη συμπεριφορά που μας ενοχλεί και καταργήσουμε τους χαρακτηρισμούς εφ’ όλης της ύλης, τότε γλιτώσαμε από το πρόβλημα; Aλίμονο. Δεν είναι τόσο απλό. Ένας τρόπος έκφρασης μέσα από τον οποίον αναλαμβάνουμε την ευθύνη των πράξεων και των συναισθημάτων μας απαιτεί ωριμότητα. Διαφορετικά, γίνεται μηχανικά, και σίγουρα με την πρώτη ένταση κάπου θα σκαλώσει. H ωριμότητα εννοείται εδώ με την κυριολεκτική της έννοια. Aπαιτείται να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε πια «μεγάλα παιδιά», ότι αντέχουμε να σηκώσουμε το βαρύ υπαρξιακό φορτίο της επίγνωσης, ότι είμαστε ένα ξεχωριστό, διαφοροποιημένο άτομο. </span><span style="font-size:8.5pt;font-family: "Arial","sans-serif";mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black; mso-ansi-language:EL;mso-fareast-language:EL;mso-bidi-language:AR-SA"><br /> <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-796897398068981125?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-42911746917967654092009-07-30T16:50:00.001+03:002009-07-30T17:04:41.860+03:00Τσακωμοί (μερος1ο)<span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: 11px; "><table class="mailPrintIcons" cellpadding="0" cellspacing="0" style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; -webkit-border-horizontal-spacing: 0px; -webkit-border-vertical-spacing: 0px; background-repeat: no-repeat; width: 450px; "><tbody><tr><td style="padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; vertical-align: top; text-align: left; background-repeat: no-repeat; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 11px; font-family: Arial; "><h1 style="font-size: 16px; color: black; font-weight: bold; margin-top: 5px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; ">Yπάρχουν και καλοί καβγάδες</h1><h2 style="color: rgb(73, 73, 73); font-size: 9px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; ">AMINA MOΣKΩΦ</h2><div class="date" style="background-repeat: no-repeat; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: bold; font-size: 9px; font-family: Arial; color: rgb(138, 138, 138); margin-bottom: 5px; background-color: rgb(235, 244, 253); width: 140px; overflow-x: visible; overflow-y: visible; padding-top: 2px; padding-right: 2px; padding-bottom: 2px; padding-left: 2px; ">01 Ιουλίου 2004</div></td><td class="icons" style="padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; vertical-align: top; text-align: right; background-repeat: no-repeat; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 11px; font-family: Arial; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:130%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 16px;"><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px;"><br /></span></span></span></span></td></tr></tbody></table>Tι εικόνα έχουμε στο μυαλό μας όταν σκεφτόμαστε ένα ζευγάρι που καταφέρνει να διατηρεί μια πολύ καλή σχέση, που αγαπιέται και δείχνει κατανόηση ο ένας στον άλλον; Ίσως ένα ζευγάρι που βρίσκεται σε απόλυτη συμφωνία, μιλάει μελιστάλαχτα και δεν τσακώνεται ποτέ. Kι όμως, παρά την κακή τους φήμη, οι καβγάδες είναι και αυτοί ένα πολύ σημαντικό κομμάτι μιας ζωντανής σχέσης, και ειδικά συζυγικής. Eίναι πολύ φυσικό να διαφωνούμε και να θυμώνουμε με το ταίρι μας και πολύ σημαντικό να μπορούμε να το εκφράζουμε με αυθεντικότητα και ειλικρίνεια. Oι καβγάδες όμως μπορεί να έχουν εντελώς διαφορετικά αποτελέσματα. Πράγματι, άλλοτε μαλώνουμε και παραμένουμε πικραμένοι, εξουθενωμένοι και μόνοι και άλλοτε ο καβγάς λειτουργεί λυτρωτικά, φέρνοντάς μας πιο κοντά στον άλλον. Ποια είναι άραγε τα χαρακτηριστικά ενός «καλού» καβγά;<br /><br /><label style="font-weight: bold; font-size: 12px; margin-top: 10px; margin-bottom: 4px; ">Oι τοξικές αντιπαραθέσεις</label><br />Ένας καβγάς μπορεί να μας οδηγήσει στην απελπισία. Yπάρχουν στιγμές που την ώρα που καβγαδίζουμε μπορεί να αισθανόμαστε φυσικό πόνο, μας πονάει το στομάχι μας, το κεφάλι μας, νιώθουμε την ατμόσφαιρα σαν να είναι πραγματικά δηλητηριασμένη.<br />H Mαρίνα και ο Δημήτρης είναι παντρεμένοι εδώ και πέντε δύσκολα χρόνια. H σχέση τους ξεκίνησε μέσα σε ένα τρελό πάθος και γρήγορα απέκτησαν ένα παιδί. Aπό τότε τα πράγματα άρχισαν να χειροτερεύουν ραγδαία. Όταν πλησιάζει ο ένας τον άλλον είναι για να μαλώσουν. H Mαρίνα κατηγορεί τον Δημήτρη ότι είναι ένας αδιάφορος πατέρας και σύζυγος, που δεν ξέρει να προσφέρει και να μοιράζεται. O Δημήτρης κατηγορεί τη Mαρίνα ότι είναι υστερική και επιθετική, ότι εκείνη ευθύνεται για το ότι πράγματι δεν έχει καμία ιδιαίτερη όρεξη να είναι μαζί τους. Όσο πιο πολλές ώρες λείπει ο Δημήτρης από το σπίτι, τόσο πιο έντονα διαμαρτύρεται η Mαρίνα, που νιώθει να την πνίγει το δίκιο της. Όσο πιο προσβλητικά γίνονται τα λόγια της Mαρίνας, τόσο πιο πολύ την αποφεύγει ο Δημήτρης, μεγαλώνοντας όλο και περισσότερο την απόσταση μεταξύ τους, εξοργίζοντάς την όλο και περισσότερο.<br /><br /><label style="font-weight: bold; font-size: 12px; margin-top: 10px; margin-bottom: 4px; ">Tι γίνεται μεταξύ των δύο αυτών ανθρώπων; O ένας φαίνεται να χτίζει συνεχώς τοίχους, αποκλείοντας τον άλλον, με τουλάχιστον τρεις διαφορετικούς τρόπους. Aς το δούμε όμως καρέ-καρέ: </label><br /><br /><label style="font-weight: bold; font-size: 12px; margin-top: 10px; margin-bottom: 4px; ">H απόλυτη κριτική</label><br />H Mαρίνα λέει: «Eίσαι αδιάφορος», χαρακτηρίζοντας τελεσίδικα τον Δημήτρη. Tο ρήμα αυτό (είσαι), ειπωμένο σε έναν καβγά, αποδίδει στον άλλον μία σταθερή ιδιότητα, που ισοπεδώνει την προσωπικότητα του αποδέκτη. O Δημήτρης, αδυνατώντας και αυτός να δει την ουσία του παραπόνου που βρίσκεται πίσω από το αδέξιο κατηγορώ της Mαρίνας, αισθάνεται ότι έχει υποβιβαστεί ολοκληρωτικά στα μάτια της. Δεν του απομένει λοιπόν τίποτε άλλο από το να αμυνθεί, υψώνοντας τείχη για να περιχαρακώσει το εγώ του, το οποίο δέχεται ένα ισχυρό πλήγμα. Άλλοτε λοιπόν ανταποδίδει με ένα αντίστοιχο «είσαι υστερική» και άλλοτε απαντά με την παρατεταμένη του απουσία ή (το πιο σκληρό από όλα) με τη σιωπηλή του παρουσία.<br /><br /><label style="font-weight: bold; font-size: 12px; margin-top: 10px; margin-bottom: 4px; ">H περιφρόνηση</label><br />Στο δεύτερο καρέ, η κριτική εξελίσσεται σε έκφραση της απόλυτης περιφρόνησης. H άμυνα ενισχύεται και η αντεπίθεση επίσης. Tώρα πια, προκείμενου να περιχαρακωθεί το βαλλόμενο εγώ, ο ένας βγάζει σκάρτο τον άλλον, προσβάλλοντας και περιφρονώντας τον συνειδητά. Όταν ο Δημήτρης μιλήσει είναι πια για να προσβάλει και να πληγώσει: «Eίσαι μια αντιερωτική και τρελή γυναίκα, που δεν ξέρει να χειρίζεται έναν άντρα? εσύ με απομακρύνεις». H Mαρίνα ανταποδίδει, γενικεύοντας επίσης: «Πώς να σε χειριστώ δηλαδή; Eσύ είσαι ένας κακός πατέρας, απών από την αρχή? η ζωή μαζί σου είναι φρικτή». Tα συναισθήματα κλιμακώνονται, η βία γίνεται σκληρότερη.<br /><br /><label style="font-weight: bold; font-size: 12px; margin-top: 10px; margin-bottom: 4px; ">O ανταγωνισμός</label><br />Παράλληλα, η κάθε πλευρά αποφεύγει να δει την προσωπική της ευθύνη, το πώς δηλαδή έβαλε και εκείνη το χεράκι της, ώστε να καταλήξει η κατάσταση τόσο άσχημα. Aυτό παίρνει μάλιστα και τη μορφή ενός είδους λεκτικού πιγκ-πογκ, όπου ο ένας ρίχνει συνεχώς το μπαλάκι στον άλλον.<br />Mαρίνα: «Δεν μπορείς να με καταλάβεις ποτέ. Ξέρεις τι είναι να έχεις όλες τις ευθύνες του σπιτιού και του παιδιού, χωρίς να ακούς ποτέ ένα ευχαριστώ;».<br />Δημήτρης: «Γιατί, εσύ δείχνεις ποτέ κατανόηση; Mήπως μου στάθηκες όταν είχα δυσκολίες στη δουλειά μου; Άκουσα ποτέ τίποτα άλλο από κριτική;».<br />Eίναι αδύνατον ο ένας να ακούσει τον άλλον. Tο άκουσμα του παραπόνου οδηγεί κατευθείαν σε ένα «γιατί, εσύ;», θυμίζοντας μια πολύ θλιβερή εκδοχή του παιχνιδιού που όλοι παίζαμε ως παιδάκια, της κολοκυθιάς. </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-4291174691796765409?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-35906844335971171762009-07-27T19:26:00.004+03:002009-07-27T19:38:54.789+03:00Η ΡΟΥΦΗΧΤΡΑΕπιστρέφεις από τις διακοπές και έχεις πείσει τον εαυτό σου ότι θα κάνεις "διακοπές" στην αθήνα! Ε, μετά την δουλειά θα πηγαίνεις για μπάνιο..θα περπατάς στην ακροθαλασσιά! άντε και για κανα ποτάκι, καμία βολτούλα!καφεδάκι δίπλα στη θάλασσα και βέβαια ρομάντζο! Θα κοροϊδέψω τον εαυτό μου και θα κάνω διακοπές στην Αθήνα! Αλλά πού! η Αθήνα είναι πιο πονηρή από σένα! γιατί όπως την άφησες σε περιμένει. Όλες οι εκκρεμότητες πάνω από το κεφάλι σου.... <div>Όσο έλειπες εκκρεμούσαν πάνω από την άδεια καρέκλα του γραφείου και περίμεναν υπομονετικά την επιστροφή σου. Και τώρα που επέστρεψες πέφτουν πάνω σου να σε κατασπαράξουν, να σε τιμωρήσουν που έφυγες και που σκέφτηκες οτι θα μπορούσες να τις κοροϊδέψεις. Γυρνάς και συναντάς τους γνώριμους "φίλους": Τα άγχη, οι απογοητεύσεις, οι δουλειές, τα τρεξίματα, αυτά που ΠΡΕΠΕΙ να γίνουν, αυτά που δεν έκανες σωστά... οι αποφάσεις για το μέλλον και το χειρότερο απο όλα: Η μιζέρια!<div>Μολίς γυρνάς τρως το χαστούκι της πραγματικότητας γιατί η πραγματικότητα είναι αυτή, η μιζέρια του μέσα μας που την πολεμούμε ξανα και ξανα και ξανά.... </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-3590684433597117176?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-51400858379992713122009-07-23T15:11:00.004+03:002009-07-23T15:27:43.515+03:00ΜΟΝΑΞΙΑ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SmhXCQz92xI/AAAAAAAAADQ/KlJXDRTi4iQ/s1600-h/DSC_0041.JPG"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SmhXCQz92xI/AAAAAAAAADQ/KlJXDRTi4iQ/s320/DSC_0041.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361631052768860946" /></a><br /><span class="Apple-style-span" style="color:#330033;">Μόνο η μοναξιά </span><div><span class="Apple-style-span" style="color:#330033;">δεν είναι απατηλή</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#330033;">είναι πιστή φίλη</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#330033;">αφοσιωμένος εχθρός </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#330033;">Είναι ο σύμβουλος στην επιλογή</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#330033;">Είναι εκεί</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#330033;">κάθε στιγμή</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#330033;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#330033;">Από την αρχή ως το τέλος</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#330033;">βέβαιη και πραγματική</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#330033;">αδυσώπητη</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#330033;">και παρηγορητική...</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#330033;">Ελπίζουσα </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#330033;">και αρπαχτική</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#330033;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#330033;">Δοτική και απογοητευτική</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#330033;">μόνο η μοναξιά</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#330033;">μια αλήθεια απατηλή!</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#330033;">Σε ρουφά</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#330033;">μα και σου δίνει ζωή!</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#330033;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#330033;">Κελ. 28-06-09 </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-5140085837999271312?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-18616550650033355022009-07-08T18:32:00.003+03:002009-07-08T18:36:41.510+03:00ΦεύγωΦεύγω λοιπον για άλλο ένα ταξίδι. Πάω κάπου που δεν έχω ξαναπάει και είμαι ενθουσιασμένη! Κι όμως ανακαλύπτω οτι θα μου λείψουν αυτά που αφήνω πίσω (εστω και για λίγο)... Πιο πολύ όμως θα μου λείψουν <b>αυτοί</b> που αφήνω πίσω... αν τους λείψω κι εγώ τότε όταν ξανασυναντηθούμε θα είναι κι αυτή μια στιγμη ενθουσιασμού!<div>Φιλιά!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-1861655065003335502?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-16737046633426788432009-06-29T15:46:00.002+03:002009-06-29T15:49:56.924+03:00Αφιερωμένο στην Έλενα<span class="Apple-style-span" style="color:#6600CC;">Είναι στιγμές που νοιώθεις οτι κάποιοι σ' έχουν καταλάβει πιο πολύ απ' ότι εσύ τον εαυτό σου... Και φαίνεται πιο συναρπαστικός μέσα από τα μάτια τους! Ένα σύμπλεγμα από κόσμους, εικόνες, κινήσεις, αναμνήσεις και μικρές συνήθειες. Με χαμόγελο και διαθέσεις. Είσαι ένα χρώμα, ένα λουλούδι, ένα νησί, μια ιστορία, ένα τραγούδι!</span><div><span class="Apple-style-span" style="color:#6600CC;">Είναι φίλος αυτός που μπορεί να δει τόσο βαθειά! </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-1673704663342678843?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-49021325790532914762009-06-24T19:17:00.002+03:002009-06-24T19:21:22.626+03:00To ΝΑΙ και το ΟΧΙΕίδα μια ταινία προχτες με τον Τζιμ Κάρεϊ που έπαιζε έναν τύπο ο οποίος αποφάσισε να πει "ναι" στη ζωή και έλεγε σε όλα ναι... Και μου έφερε στο μυαλό ένα άρθρο που είχα διαβάσει κάποια στιγμή:<br />"ΝΑΙ και ΟΧΙ<br />(Επiκαiρη Δiαπiστωση)<br />Στο δικό μου Λεξικό, συνειδητοποίησα μόλις πρόσφατα, πως το ΝΑΙ και το ΟΧΙ έχουν μια πολύ μεγάλη και σημαντική διαφορά δυναμισμού και αξίας.<br />Παραδέχομαι, προκαταβολικά και για να μην παρεξηγηθώ ότι, ακαδημαϊκά πάντοτε, το «Ναι» και το «Όχι», ως απάντηση, αποκτούν την σημασία τους και την αξία τους μάλλον από το ίδιο το ερώτημα και όχι απ' αυτά καθαυτό<br />Το «Ναι» είναι μια κατάφαση που, αν και ακούγεται Θετική, έχει καθαρώς αρνητικά αποτελέσματα καθώς σε καθυποτάσσει και σε καθηλώνει στην πίεση που σου εξασκούν και που δέχεσαι, προκειμένου να γίνεις και εσύ «ένα από τα ίδια...», όπως «όλοι» οι άλλοι.<br />Το «Όχι» είναι μία άρνηση που, αν και ακούγεται αρνητική, έχει καθαρώς θετικά αποτελέσματα καθώς σε κάνει να διατηρείς την αξιοπρέπειά σου, την ταυτότητά σου, την φύση σου και τα λογικά σου.<br />Κατά κανόνα το «Ναι» έχει δελεαστικά οφέλη, το «Όχι» απειλητικά αντίποινα. Ποιος τρελός, λοιπόν, θα διάλεγε τα αντίποινα και όχι τα οφέλη; Μόνο εκείνος που μπορεί ακόμα να βλέπει λίγο πιο μακριά από την... κοιλιά του. Αυτός που έχει ήδη πονέσει τόσο πολύ, που έχει πάψει να φοβάται ότι θα πονέσει κι άλλο. Αυτός που είναι πραγματικά ελεύθερος.<br />Γι' αυτό και θα παραλλάξω, εδώ, τον φίλτατό μου ποιητή να λέει: Σε μερικούς (δηλαδή σε λίγους) ανθρώπους έρχεται η ώρα να πουν το μικρό «Ναι» ή το μεγάλο «Όχι» κι έτσι να γίνουν ακόμα πιο μικροί ή ακόμα πιο μεγάλοι.<br />Α. Π."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-4902132579053291476?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-78715817479203982642009-06-15T16:28:00.002+03:002009-06-15T16:37:35.443+03:00ΕΓΩΙΣΜΟΣΕγωισμός<br /><br />Η λέξη «εγωισμός» παράγεται από το «εγώ» με την κατάληξη <br />«-ισμός», η οποία του προσδίδει την έννοια της (ελαττωματικής) συμπεριφοράς ή ιδεολογίας (όπως πχ, δεσποτισμός, αυταρχισμός, νεποτισμός, φασισμός, φανατισμός, ρατσισμός, κλπ.)<br />Το «εγώ» είναι η λέξη που προσδιορίζει το επίκεντρο της ανθρώπινης συνειδητότητας, η οποία αποτελεί μία μικρή μόνο περιοχή της Συμπαντικής Συνειδητότητας, όπως πχ. το ορατό φάσμα του<br />φωτός αποτελεί μία μόνο μικρή περιοχή του συνόλου των δονήσεων (κυμάτων) της συμπαντικής ενέργειας.<br />Όταν εκφέρουμε την λέξη «εγώ», προσδιορίζουμε νοητά ένα κέντρο, το οποίο καταλαμβάνουμε εμείς, και μια περιοχή ή περιφέρεια, στην οποία τοποθετούμε όλους τους άλλους και όλα τα άλλα. Η ενστικτώδης αυτή κίνηση της αυτό-αναγόρευσής μας ως επίκεντρου του παντός ενθαρρύνεται και καλλιεργείται από την κοινή οπτική εντύπωση που αποκτά ο άνθρωπος καθώς παρατηρεί τον γύρω του κόσμο. Αυτός είναι, αναμφισβήτητα, το κέντρο του Σύμπαντος και τα πάντα περιστρέφονται γύρω από αυτόν.<br />Το ίδιο πίστευαν, κατά τον Μεσαίωνα, και για την Γή, στηριζόμενοι στην ίδια οπτική εντύπωση και την συνεπαγόμενη νοοτροπία που αυτή καλλιεργούσε. Η Γή ήταν το αναμφισβήτητο κέντρο του Σύμπαντος<br />και ο Ήλιος και ολόκληρος ο Ουρανός περιστρεφόταν γύρω από αυτήν. Ο Γαλιλαίος ήταν ασφαλώς ένας επικίνδυνος παραδοξολόγος και γι αυτό έπρεπε να καεί..,(Αν, μάλιστα, κρίνω και από την συνέχεια, νομίzω ότι ακόμα το πιστεύουν και ακόμα τον ψάχνουν και, όπου τον βρουν, τον καίνε...)<br />Ομολογουμένως, η οφθαλμαπάτη αυτή και η συνοδός ψευδαίσθησή της, έχει μια μεγάλη χρησιμότητα για το άτομο μας, καθώς επιτρέπει στο εγώ μας να διατηρεί τον έλεγχο του περιβάλλοντός του και με αυτό τον τρόπο να διατηρεί την<br />υπόστασή του μέσα στον Κόσμο. Η τοποθέτησή μας όμως αυτή, αν και πολύ χρήσιμη για το άτομό μας, αποδεικνύεται συχνά ελλιπής και ανεπαρκής, έως και επιzήμια, όταν οι αναγκαιότητες και οι<br />προτεραιότητες υποδεικνύουν την ευημερία και την ευτυχία της συλλογικότητας μάλλον παρά της ατομικότητας.<br />Η συλλογικότητα δεν είναι ούτε αντίπαλος ούτε ανταγωνιστής της ατομικότητας. Είναι η φυσική και ηθική προέκτασή της. Γι' αυτό και είναι τόσο αφύσικο, ανήθικο και παράλογο το άτομο να ευημερεί<br />και να ευτυχεί σε βάρος των άλλων.<br />Ο «εγωισμός» είναι ακριβώς η παρέκκλιση εκείνη κατά την οποία το άτομο, κάτω από το βάρος της αμάθειας και της παραπλάνησης, δια <br />χωρίζεται και απομονώνεται από τα άλλα άτομα και, διατηρώντας την ψευδαίσθηση του κέντρου του παντός, εξορμά για να υποδουλώσει και να εκμεταλλευθεί όλα τα σώματα, τις ψυχές και τα πνεύματα που εμπίπτουν μέσα στο οπτικό του πεδίο. Κι όλο αυτό προκείμενου να ικανοποιήσει αφύσικες, ανήθικες και παράλογες «ανάγκες».<br />Μέσα σε μια οικειοθελή απομόνωση και μια απώλεια συνειδήσεως του φυσικού μέτρου, του ηθικού ορίου και της ορθής έννοιας, το άτομο, αντί να εργασθεί για να εξυγιάνει και να εξουσιάσει το ιδιαίτερο και άμεσο περιβάλλον του (δηλαδή, το σώμα του, την ψυχή του και το πνεύμα του), εφορμά επί των άλλων προκειμένου να σφετερισθεί και να υφαρπάξει ευημερία και ευτυχία, αδιαφορώντας πλήρως για τις συνέπειες που μπορεί κάτι τέτοιο να έχει πάνω στην συλλογική ισορροπία, αρμονία και συνοχή.<br />Με αυτόν τον τρόπο, το άτομο που έχει προσβληθεί από την επάρατο νόσο του εγωισμού, ως άλλο καρκινικό κύτταρο μέσα στο σώμα της στενότερης ή ευρύτερης συλλογικότητάς του,<br />καταστρέφει όχι μόνο το ίδιο του το περιβάλλον αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό. Αμυδρή μόνο εικόνα του πραγματικού δράματος αποτελεί το, ήδη μείzον, πρόβλημα της μόλυνσης του φυσικού περιβάλλοντος από την αλόγιστη εκμετάλλευση των πόρων του πλανήτη, προκειμένου να ικανοποιηθούν όχι πραγματικές ανάγκες αλλά η φιλοδοξία, η αλαzονεία και ο εγωισμός των ανθρώπων της γης. Πραγματικά, Η διαστροφή<br />των εξοπλισμών και των ανταγωνισμών καμία αληθινή ανάγκη δεν ικανοποιούν, παρά μόνο υποθάλπουν και θεριεύουν την υστερία και την απληστία των άρρωστων ατόμων, ομάδων, κοινωνιών και εθνών. <br />Έτσι, το Εγώ, αυτή η απέριττη ανθρώπινη ουσία, προδομένο για πολλοστή φορά από τον εγωισμό, εγκαταλείπει το άτομο για να το παραδώσει, κουφάρι άψυχο και άχρηστο, στους Νόμους που με τόση απερισκεψία αυτό (το άτομο) αγνόησε και παραβίασε. Εκείνο δε (το Εγώ), ως άλλος Σίσυφος, ξαναρχίζει να σέρνει<br />και να κυλά τον λίθο του κόσμου, χιλιομετανιώνοντας για το πρωταρχικό του αμάρτημα και την διαιωνιζόμενη κατάρα.<br /><br />Α.Π.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-7871581747920398264?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-24361941722037549662009-06-11T13:00:00.002+03:002009-06-11T13:17:19.966+03:00Η συνειδητοποίηση της ημέρας<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SjDZh_El4II/AAAAAAAAADI/28l6gkFzp5Y/s1600-h/DSCN0194.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SjDZh_El4II/AAAAAAAAADI/28l6gkFzp5Y/s320/DSCN0194.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5346011935578382466" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Υπάρχει μέσα μου συνέχεια μια αίσθηση ανεκπλήρωτου και μια αγωνία για το μέλλον και για τους άλλους που βρίσκονται κοντά μου. Σήμερα καθώς κολυμπούσα στην πισίνα και είχα το κεφάλι μου μες το νερό όλες αυτές οι σκέψεις με βάραιναν και με βούλιαζαν...αγωνίες και άγχη στριφογύριζαν στο μυαλό μου και τα τι και τα πως...Με έπιασε ασφυξία. Καθώς γύρισα κι άρχισα να κολυμπάω ανάσκελα έβλεπα το ταβάνι και το νερό που παιχνίδιζε πάνω του ο ήλιος, άρχισα να σκέφτομαι διαφορετικά. Το παρελθόν έχει παρέλθει και το μέλλον ακόμα δεν έχει φτάσει. Ζούμε ή στο παρελθόν ή στο μέλλον και χάνουμε το παρόν μας. Οι αγωνίες μου με κάνουν να ξεχνώ το τώρα... Είμαι νέα, με όρεξη και έχω τόσα πράγματα που θέλω να κάνω. Η αγωνία για το αν θα τα καταφέρω παραλύει το τώρα μου. Η ενέργεια που καταναλώνει η ανεκπλήρωτη επιθυμία μπορεί να μετασχηματιστεί σε ενέργεια δημιουργική. Βγήκα απ' το κολυμβητήριο με πολλή διάθεση και χαρά... το μυαλό μου συνέχιζε να σκέφτεται( γιατί ποτέ δεν μπορώ να το σταματήσω!!!) αλλά προς μια άλλη κατεύθυνση: Κυνηγάμε τα μεγάλα και τα σπουδαία και ξεχνάμε τα καθημερινά. Έχω πολλή χαρά να γυρίσω σπίτι μου και να κάνω τις δουλειές του χωρίς να σκέφτομαι οτι είναι χαμένος χρόνος. Όταν διοχετεύω την ενέργειά μου σε κάτι απλό και καθημερινό που όμως κάνει διαφορά αυτό έχει νόημα και μου δίνει χαρά. Όταν ξέρω δε οτι αυτό που κάνω βοηθά κάποιον άλλον τότε παίρνω πολλή δύναμη. Η κάθε καθημερινή ασχολία μου, όταν της δίνω προσοχή και την κάνω όσο πιο καλά μπορώ έχει νόημα. Και το σήμερα, το παρόν δεν φεύγει πετώντας εις αναμονή του "σπουδαίου" μέλλοντος. Ας αφήσω το κυνήγι του θησαυρού (χιλιάδες ασχολίες που με κάνουν κομματάκια) κι ας δω τι είναι πραγματικά σημαντικό για την ζωή που πράγματι ζω και για τους κοντινούς μου ανθρώπους!!!<br />Υ.Γ: και όπως λέει ο σοφος δάσκαλος-χελώνα στην ταινία Kung-Fu Panda: "Present is a present" ( το παρόν είναι ένα δωρο) that' s why it is called present!<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-2436194172203754966?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-17666151220588819792009-06-07T13:52:00.001+03:002009-06-07T13:58:05.465+03:002 αγαπημένα τραγούδια από την Ελευθερία Αρβανιτάκη!<table style="width: 950px; height: 1036px;" border="0" cellpadding="0" cellspacing="0"> <tbody> <tr> <td valign="top"> <div style="padding-right: 15px; padding-left: 15px; width: 300px;"><span class="white-bold-title"><br /><span style="color: rgb(0, 204, 204);">Πάρε με αγκαλιά και πάμε</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 204, 204);">Μουσική: Μιχάλης Χατζηγιάννης</span><br /><span style="color: rgb(0, 204, 204);">Στίχοι: Λήδα Ρουμάνη</span><br /><br /><br /><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: rgb(0, 204, 204);"><span style=""><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Tahoma;">Πώς φτάσαμε ως εδώ και τ΄ αύριο<o:p></o:p></span></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: rgb(0, 204, 204);"><span style=""><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Tahoma;">μοιάζει σα να ΄ναι χθες και για τους δυο<o:p></o:p></span></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: rgb(0, 204, 204);"><span style=""><o:p><span style=";font-family:Tahoma;font-size:85%;" > </span></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: rgb(0, 204, 204);"><span style=""><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Tahoma;">Ξέρω<span style=""> </span>θα φύγεις το πρωί<o:p></o:p></span></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: rgb(0, 204, 204);"><span style=""><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Tahoma;">πριν από μένα πάντα εσύ,<o:p></o:p></span></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: rgb(0, 204, 204);"><span style=""><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Tahoma;">θα με κοιτάζεις που κοιμάμαι σαν παιδί.<o:p></o:p></span></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: rgb(0, 204, 204);"><span style=""><o:p><span style=";font-family:Tahoma;font-size:85%;" > </span></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: rgb(0, 204, 204);"><span style=""><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Tahoma;">Την πόρτα πίσω σου σιγά<o:p></o:p></span></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: rgb(0, 204, 204);"><span style=""><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Tahoma;">θα κλείσεις φεύγοντας μετά<o:p></o:p></span></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: rgb(0, 204, 204);"><span style=""><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Tahoma;">ένα όνειρό σου θα ΄χω πάρει στα κλεφτά.<o:p></o:p></span></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: rgb(0, 204, 204);"><span style=""><o:p><span style=";font-family:Tahoma;font-size:85%;" > </span></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: rgb(0, 204, 204);"><span style=""><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Tahoma;">Ψάξε με μες στο σκοτάδι<o:p></o:p></span></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: rgb(0, 204, 204);"><span style=""><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Tahoma;">Κρύψε με σ΄ ένα σου χάδι<o:p></o:p></span></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: rgb(0, 204, 204);"><span style=""><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Tahoma;">Φίλα με να μη φοβάμαι.<o:p></o:p></span></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: rgb(0, 204, 204);"><span style=""><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Tahoma;">Πάρε με αγκαλιά και πάμε<o:p></o:p></span></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: rgb(0, 204, 204);"><span style=""><o:p><span style=";font-family:Tahoma;font-size:85%;" > </span></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: rgb(0, 204, 204);"><span style=""><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Tahoma;">Πώς πέρασε ο καιρός, μοιάζει σα χθες<o:p></o:p></span></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: rgb(0, 204, 204);"><span style=""><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Tahoma;">τ΄ αύριο που περιμέναμε, για πες…<o:p></o:p></span></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: rgb(0, 204, 204);"><span style=""><o:p><span style=";font-family:Tahoma;font-size:85%;" > </span></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: rgb(0, 204, 204);"><span style=""><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Tahoma;">Πες μου δυο λόγια μοναχά<o:p></o:p></span></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: rgb(0, 204, 204);"><span style=""><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Tahoma;">αληθινά, απ΄ τα παλιά<o:p></o:p></span></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: rgb(0, 204, 204);"><span style=""><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Tahoma;">κι αγάπησέ με απ΄ την αρχή σιγά σιγά.<o:p></o:p></span></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: rgb(0, 204, 204);"><span style=""><o:p><span style=";font-family:Tahoma;font-size:85%;" > </span></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: rgb(0, 204, 204);"><span style=""><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Tahoma;">Πες μου δυο λόγια μοναχά<o:p></o:p></span></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: rgb(0, 204, 204);"><span style=""><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Tahoma;">Πάντα το ζήταγες αργά<o:p></o:p></span></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: rgb(0, 204, 204);"><span style=""><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Tahoma;">Να ξημερώνει και να μένουμε αγκαλιά.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: rgb(0, 204, 204);"><br /></p><span class="white-bold-title">Της καληνύχτας τα φιλιά</span><br /><br />Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος<br />Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου<br /><br /><br />Εδώ να μείνεις,<br />να με κρατήσεις αγκαλιά<br />να μ' ανακρίνεις.<br />Της καληνύχτας τα φιλιά<br />τι μου τα δίνεις.<br /><br />Δεν φεύγω απόψε<br />κι απ' το αμάξι δε θα βγω<br />κι αν έχεις τίποτα μαζί μου να συγκρίνεις<br />εδώ να μείνεις<br />να το μάθουμε κι οι δυο.<br />Εδώ να μείνεις<br />της καληνύχτας τα φιλιά μη μου τα δίνεις.<br /><br />Εδώ και τώρα<br />γιατί είν' ο δρόμος μας παλιός<br />και κατηφόρα.<br />Της καληνύχτας τα φιλιά<br />δεν είναι δώρα.<br /><br />Δεν φεύγω απόψε<br />κι απ' τη ζωή σου δεν θα βγω<br />κι ας είναι η σχέση μας μισή<br />τα λόγια φόρα,<br />εδώ και τώρα στης αγάπης τον θυμό.<br /></div></td></tr></tbody></table><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-1766615122058881979?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-8905117902623929152009-06-06T22:55:00.004+03:002009-06-06T23:16:51.841+03:00Aν έρθεις να με βρεις... (μια ιστορία)<a href="http://1.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SirOp7tNtRI/AAAAAAAAADA/EIatrj9hfGA/s1600-h/P1000324.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5344311127625807122" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SirOp7tNtRI/AAAAAAAAADA/EIatrj9hfGA/s320/P1000324.JPG" border="0" /></a><br /><div>Βραδιάζει...Άλλο ένα ηλιοβασίλεμα με χρώματα ρόδινα...Περπατά στην παραλία και το κύμα τραγουδά...Η άμμος δροσερή και η αλμύρα στα μαλλιά. Είναι ήσυχα και μελαγχολικά. Κάθεται στα βράχια για να μπορεί να χαζέψει τον ήλιο! Πόσες φορές ένα ηλιοβασίλεμα δεν μας μαγνήτισε το βλέμα και για ώρα χαζέυαμε σαν να συνέβαινε κάτι μαγικό; ΄Ισως να 'χει συμβει σε όλους...αλλά απ' τα 365 ηλιοβασιλέματα του χρόνου πόσες φορές κάτσαμε να δούμε ένα; Όχι πολλές...Συνήθως κάτι καλοκαίρια ερωτευμένα ή μελαγχολικά... ένα μελαγχολικό καλοκαίρι κι αυτό με εικόνες και αρώματα... Μια βόλτα στην αμμουδιά με παρέα την μοναξιά και τον ήλιο που κι αυτός φεύγει σιγά σιγά...Είναι η στιγμή που μπορεί κάποια δάκρυα να κυλήσουν χωρίς να τους δώσεις σημασία...άλλωστε τι θα βρέξουν; Με την αλμύρα του κύματος θα παν να ενωθούν και κανείς δεν θα τα κταλάβει...Ούτως ή άλλως μέχρι να γυρίσει πίσω θα έχουν στεγνώσει. Μια υπέροχη στγμή μοναξιάς με σκέψεις μπερδεμένες ή κενές, με πόδια βρεγμένα απ' το κύμα και μάγουλα απ' τα δάκρυα...Ναι, μια υπέροχη στιγμή μοναξιάς! Κι όμως μια σκέψη δραπετεύει: "Να 'σουν εκεί...Να 'χες έρθει να με βρεις! Ξεχνώντας μια στιγμή τα τί και τα πώς, ακολουθώντας την καρδια." Κι όπως είχε την πλάτη στραμένη στο νυχτερινό αεράκι, ένα χέρι ακουμπα στον ώμο της: Ήταν εκεί.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-890511790262392915?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-17479620951328204512009-06-04T13:32:00.003+03:002009-06-04T13:46:24.070+03:00Καλοκαίρι<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/Siel9XmiRlI/AAAAAAAAAC4/4hgrvc79B4U/s1600-h/18-06-08_2234.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/Siel9XmiRlI/AAAAAAAAAC4/4hgrvc79B4U/s320/18-06-08_2234.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5343421956624631378" border="0" /></a><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);"><span style="font-family:georgia;">Τα βράδια του Καλοκαιριού μοσκοβολούν...<br />Είναι ζεστά και γνώριμα<br />Σε χαιρετούν από παλιά με ξεγνοιασιά και γέλια!<br />Δροσιά καλοδεχούμενη και αστέρια φωτεινά<br />Όλοι ξενυχτουν -στους δρόμους ο κόσμος<br />Τα φώτα της πόλης φαντάζουν πιο φιλικά<br />Τα παράθυρα ανοιχτά και τ' αυτοκίνητα<br />Οι νύχτες του καλοκαιριού χαϊδεύουν τα λυτά μαλλιά και το λινό φουστάνι<br />Χρώματα και αγκαλιές<br />Οι άνθρωποι φαίνονται πιο οικείοι, πιο ζωντανοί, πιο κοντά<br />Και σε μεθά σαν κρασί μια ευφορία απ' το πουθενά<br />μια χαρά αισιοδοξίας που φέρνει η ζέστη και η ζωή...<br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-1747962095132820451?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-16497702156044443872009-05-25T12:17:00.004+03:002009-05-25T12:58:49.919+03:00Αφιερωμένο στις Γυναίκες!!!<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/ShpofckJ_tI/AAAAAAAAACo/XJgZuTygQZw/s1600-h/IMG_0006.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 221px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/ShpofckJ_tI/AAAAAAAAACo/XJgZuTygQZw/s320/IMG_0006.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5339695197654220498" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/Shpn7Rx7J3I/AAAAAAAAACg/X6KEkxjnPoY/s1600-h/IMG_0004.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 239px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/Shpn7Rx7J3I/AAAAAAAAACg/X6KEkxjnPoY/s320/IMG_0004.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5339694576283887474" border="0" /></a>Θέλουμε να μας λένε:μας κάνει να νοιώθουμε σιγουριά<br />Θέλουμε να κοιτάμε την λεπτομέρεια<br />Θέλουμε να μας προστατεύουν<br />Θέλουμε να φροντίζουμε<br />Θέλουμε ο άλλος να προσπαθει να μας κάνει ευτυχισμένες<br />Θέλουμε πολύ να πιστέψουμε κάποιον και όλο αμφιβάλλουμε<br />Πιστεύουμε ότι πάντα κρύβεται κάτι απο πίσω<br />Ξέρουμε ακριβώς τι θέλουμε ή δεν ξέρουμε τι μας γίνεται<br />Κάνουμε εκπτώσεις στα συναισθήματα μας ή ο άλλος μας πέφτει too much<br />Επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη με διαφορετκό τρόπο<br />Έλκουμε παρόμοιες καταστάσεις<br />Όλες έχουν πιστέψει κάποια στιγμή ότι έχουν τον ...μαγνήτη.<br />Δεν είμαστε ευχαριστημένες με τίποτα...<br />Είμαστε σαν τα λουλούδια, ανθίζουμε ή μαραινόμαστε...<br />Η ψυχή μας αντέχει πολύ και πολλούς<br />Έχουμε πολλή αυτοπεποίθηση μόνο που μπορεί να τη χάσουμε με ένα σχόλιο...<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Προς τους άντρες:</span><br />Δώστε μας προσοχή και φροντίδα<br />Κάντε μας να νοιώσουμε the one<br />Πάρτε υπ' όψιν σας την γνωμη μας<br />Πριν αποφασίσετε και για τους δυο μας συζητήστε το...<br />Να είστε ευγενικοί και γλυκείς...<br />Α!και να μας αγαπάτε!<br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Απλο δεν είναι;</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-1649770215604444387?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-91512889369990864392009-05-21T15:22:00.005+03:002009-05-21T15:51:08.198+03:00Tι με κάνει να χαίρομαι σαν παιδί!!!<a href="http://3.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/ShVOL4dMi2I/AAAAAAAAABw/kxLiQwHtrOA/s1600-h/Bonnard,___.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5338258899357961058" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 244px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/ShVOL4dMi2I/AAAAAAAAABw/kxLiQwHtrOA/s320/Bonnard,___.jpg" border="0" /></a><br /><div><span style="color:#c0c0c0;">1. Όταν μου χαμογελουν στον δρόμο...Ιδιαίτερα τα παιδάκια μεσα από το αυτοκίνητο....</span><br /><span style="color:#999999;">2. Μια βόλτα με το τρόλεϊ ή το τραμ όταν βραδιάζει</span><br /><span style="color:#333333;">3. Ένα ντους και να τρέχει το νερό</span><br /><span style="color:#ff6666;">4. Κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας</span><br /><span style="color:#cc0000;">5. Ένα φιλί</span><br /><span style="color:#660000;">6. Μια αγκαλιά</span><br /><span style="color:#ff9966;">7. "Σε καταλαβαίνω"</span><br /><span style="color:#cc6600;">8. "Σε αγαπάω"</span><br /><span style="color:#993300;">9. Να περπατώ ξυπόλυτη (το καλοκαιρι σε πλακάκια ή στην αμμουδιά, τον χειμώνα στην μοκέτα)</span><br /><span style="color:#663300;">10. Όταν βλέπω ανθρώπους στο δρόμο να τραγουδάνε ή να χορεύουν</span><br /><span style="color:#cc9933;">11. Ένα δροσερο milk-shake</span><br /><span style="color:#996633;">12. Να με ξυπνά ο ήλιος απ' το παράθυρο</span><br /><span style="color:#66ff99;">13. Ένα τραγούδι που μου αρέσει πολύ (που δεν έχω ξανακούσει ποτέ ή που το έχω ακούσει χιλιάδες φορές)</span><br /><span style="color:#33cc00;">14. Ένα βιβλίο που μου αρέσει πολύ</span><br /><span style="color:#006600;">15. Μία έξυπνη ατάκα</span><br /><span style="color:#33ffff;">16. Να βλέπω το χέρι μου να γράφει και να γεμίζει τις άδειες γραμμές</span><br /><span style="color:#00cccc;">17. Να είναι μόνη στο σπίτι και να έχω να κάνω ένα σωρό πράγματα για να χαλαρώσω</span><br /><span style="color:#339999;">18. Τα χρωματιστά στυλό, τετράδια όμορφα, οι συνδετήρες, τα χαρτιά αλληλογραφίας και οι φάκελλοι</span><br /><span style="color:#66ffff;">19. Τα lego</span><br /><span style="color:#33ccff;">20. Μια συζήτηση που καταλήγει κάπου...</span><br /><span style="color:#3333ff;">21. Να σκέφτομαι, να ονειροπολώ, να κάνω σχέδια...</span><br /><span style="color:#000099;">22. Να κάνω έκπληξη σε κάποιον</span><br /><span style="color:#000066;">23. Τα κουτιά με τα σχέδια και χρώματα</span><br /><span style="color:#9999ff;">24. Ο αέρας στα μαλλιά μου</span><br /><span style="color:#6633ff;">25. Ο κόσμος από ψηλά</span><br /><span style="color:#6600cc;">26. Η ζεστή αμμός στα πόδια μου</span><br /><span style="color:#330099;">27. Τα δροσερά σεντόνια το Καλοκαίρι, το ζεστό πάπλωμα τον χειμώνα</span><br /><span style="color:#ff99ff;">28. Τα παιχνίδια touch-screen</span><br /><span style="color:#cc33cc;">29. Τα επιτραπέζια</span><br /><span style="color:#cc33cc;">30. Οι φωτογραφίες</span><br /><span style="color:#993399;">31. Οι αναμνήσεις και τα αναμνηστικά...</span><br /><span style="color:#663366;">32. Το σπίτι</span><br /><span style="color:#330033;">33. Το στρωμένο τραπέζι!</span><br /><span style="color:#330033;"></span><br /><span style="color:#330033;"></span><br /><span style="color:#330033;">****Και πολλά άλλα φυσικά όπως οι καρδούλες και τα αστεράκια***</span><br /><span style="color:#330033;">ΕΣΑΣ???????</span><br /><span style="color:#330033;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-9151288936999086439?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-30616146748219691412009-05-14T12:54:00.004+03:002009-05-14T13:05:21.138+03:00Ο καθένας μας<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/Sgvsytw7SiI/AAAAAAAAABo/vIPgfK-O3Ec/s1600-h/DSC_0226.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 214px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/Sgvsytw7SiI/AAAAAAAAABo/vIPgfK-O3Ec/s320/DSC_0226.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5335618539572906530" border="0" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);">Ο καθενας μας βλέπει τον κόσμο διαφορετικά. Εχει άλλη γεύση, υφή, οσμή της ζωής. άλλη συνείδηση του τι είναι ζωή, τι είναι ο άνθρωπος, τι είναι ο ίδιος... Ποιον δρόμο θέλει να ακολουθήσει και πως... Η σχετικότητα αυτου του κόσμου...</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">Θα βρει άραγε ποτέ κάποιον συμπορευτή που να έχουν διαλέξει το ίδιο μονοπάτι και βλέπουν την ζωή με τον ίδιο τρόπο;</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-3061614674821969141?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-32947833548583426452009-05-13T10:11:00.002+03:002009-05-13T10:17:43.339+03:00Τα ανεκπλήρωτα όνειραΤα ανεκπλήρωτα όνειρα περιμένουν κάπου εκεί για να εκπληρωθούν... Νοιώθεις ότι το χρωστας στον εαυτό σου να κάνεις κάτι που να τον γεμίζει... Συνέχεια μέσα μας ένα ανεκπλήρωτο, μια τάση για κάτι καλύτερο, κάτι περισσότερο... Αυτό μας κινητοποιεί, μας κάνει να πηγαίνουμε μπροστά...<br />Ναι, υπάρχει και η παγίδα του να γίνεσαι αγνώμων γι' αυτά που έχεις καταφέρει ως τώρα και να χάνεις το παρόν σε ανατένιση του μέλλοντος...<br /> Αλλά είναι αυτό το κάτι μέσα σου, όλη αυτή η ενέργεια και η δημιουργικότητα που θέλει να βγει, να διοχετευτεί κάπου και να αναγνωριστεί... Να εκδηλώσεις καινα βεβαιώσεις την προσωπικότητα σου, να βρεις το κομματάκι που σου αναλογεί σ'αυτον τον κόσμο...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-3294783354858342645?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-9113337255432744072009-05-11T19:31:00.007+03:002009-05-11T19:51:37.788+03:00Ταξίδια<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SghUJYJJcwI/AAAAAAAAABI/lI8T9_DJZI4/s1600-h/P1070194.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 180px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SghUJYJJcwI/AAAAAAAAABI/lI8T9_DJZI4/s320/P1070194.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5334606278696727298" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SghTPaPikjI/AAAAAAAAABA/bOEC1LwgQTc/s1600-h/DSC01333.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SghTPaPikjI/AAAAAAAAABA/bOEC1LwgQTc/s320/DSC01333.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5334605282827997746" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SghV1Sb5jrI/AAAAAAAAABQ/jNfOw7gMm80/s1600-h/DSC01449.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SghV1Sb5jrI/AAAAAAAAABQ/jNfOw7gMm80/s320/DSC01449.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5334608132590636722" border="0" /></a>Αίγυπτος, Βενετία,Πίζα ...<br />κι άλλα πολλα<br />Ταξιδεύοντας διευρυνεται η εμπειρία, τα όρια, οι αντοχές, οι γνώσεις...<br />Χτίζουμε συνειδηση, βλέπουμε πιο μακρυα, πιο βαθεια, με μεγαλύτερο ευρος...<br />Ξεφεύγουμε από τον περιορισμένο μας κόσμο και εαυτό...διευρυόμαστε κι εμείς!<br />Ταξίδια λοιπόν, όχι μόνο του μυαλού...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-911333725543274407?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-34056212149484016852009-05-04T12:11:00.003+03:002009-05-04T12:23:00.816+03:00ΑνωρθογραφίεςΩχ, μου βγηκε το μάτι...<br />Η ορθογραφία βασιζόταν στον τρόπο εκφοράς...Στα νέα ελληνικά αυτό χάθηκε γιατί τα μακρά και τα βραχέα απλά εκφέροται το ίδιο, γι' αυτό και τα τρία διαφορετικά "ι" ι, υ, η σε λίγο θα είναι ι. Η άποψη που ακούω εγώ από το σχολείο είναι ότι φτωχαίνουμε πνευματικά γι' αυτό και φτωχαίνουμε και γλωσσικά... Αν κάναμε λίγα αρχαία παραπάνω στο σχολείο και γνωρίζαμε την ετυμολογία των λέξεων θα καταλαβαίναμε γιατί γράφονται έτσι, ποιά είναι η ρίζα τους και βέβαια θα κταλαβαίναμε καλύτερα το νόημά τους...<br />Άλλη μία απλοποίηση υπομένουν και οι ξένες λέξεις που γίνονται ελληνικές. Αρχικά όταν είχαν πάνω από ένα φωνήεν στη γλώσσα τους στα ελληνικάγράφονταν με μακρό φωνήεν (η, ω) ή με δίφθογγο (αι). αλλά τώρα τα κόψαμε κι αυτά.<br />Τελικά για μένα η ορθογραφία είναι θέμα αισθητικής και αρμονίας. (Αυτό έτσι το λέω χωρίς επιχειρήματα γιατί απλά έτσι το βλέπω εγω)<br /><br />Πείτε μου αν σας αρέσει αυτή η εικόνα :<br /><br />Σέξπιρ<br />τρένο<br />χαρτομάντιλα<br />αβγό<br /><br />μπλιαχ, σκετη ανωρθογραφία - κι όμως τα χω δει γραμμένα έτσι!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-3405621214948401685?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-48515565348128945192009-04-29T13:39:00.002+03:002009-04-29T15:05:18.902+03:00DESIDERATA<div align="left"><span style="font-family:times new roman;">Χτες, ψάχνοντας ακόμα μετά απο δύο χρόνια γιατί πονάει το πόδι μου, διάβασα στον τοίχο του φυσιοθεραπευτηρίου που βρισκόμουν το "Desiderata" (<a title="Latin" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Latin">Latin</a>: "things desired") και ένοιωσα ότι υπάρχει αρκετή συμπηκνωμένη σοφία μέσα σε αυτές τις γραμμές. Ένοιωσα ότι πρέπει να το μοιραστω γιατί ήταν πολύ όμορφο για να το κρατήσω για τον εαυτό μου!</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">DESIDERATA </span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">Go placidly amid the noise and haste,</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">and remember what peace there may be in silence.</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">As far as possible without surrenderbe </span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">on good terms with all persons.</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">Speak your truth quietly and clearly;</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">and listen to others,</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">even the dull and the ignorant;</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">they too have their story. </span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">Avoid loud and aggressive persons,</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">they are vexations to the spirit.</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">If you compare yourself with others,y</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">ou may become vain and bitter;</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">for always there will be greater and lesser persons than yourself.</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">Enjoy your achievements as well as your plans.</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">Keep interested in your own career, however humble;</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">it is a real possession in the changing fortunes of time.</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">Exercise caution in your business affairs;</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">for the world is full of trickery.</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">But let this not blind you to what virtue there is;</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">many persons strive for high ideals;</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">and everywhere life is full of heroism. </span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">Be yourself.</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">Especially, do not feign affection.</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">Neither be cynical about love;</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">for in the face of all aridity and disenchantmentit </span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">is as perennial as the grass. </span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">Take kindly the counsel of the years,</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">gracefully surrendering the things of youth.</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">Nurture strength of spirit to shield you in sudden misfortune.</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">But do not distress yourself with dark imaginings.</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">Many fears are born of fatigue and loneliness.</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">Beyond a wholesome discipline,</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">be gentle with yourself. </span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">You are a child of the universe,</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">no less than the trees and the stars;</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">you have a right to be here.</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">And whether or not it is clear to you,</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">no doubt the universe is unfolding as it should. </span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">Therefore be at peace with God,</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">whatever you conceive Him to be,</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">and whatever your labors and aspirations,</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">in the noisy confusion of life keep peace with your soul. </span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">With all its sham, drudgery, and broken dreams,</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">it is still a beautiful world.</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">Be cheerful.</span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;color:#990000;">Strive to be happy. </span></div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:times new roman;">Max Ehrmann, Desiderata, Copyright 1952.</span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;">και μία μετάφραση:</span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">Desiderata </span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">Προχώρα ήρεμα ανάμεσα στον θόρυβο και τη βιασύνη, </span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">και αναλογίσου πόση ειρήνη μπορεί να υπάρξει μέσα στην ησυχία.</span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;"> Όσο σου είναι δυνατόν, και δίχως υποταγή,</span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;"> προσπάθησε να έχεις αγαθές σχέσεις με τους ανθρώπους. </span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">Λέγε την αλήθεια σου ήρεμα και καθαρά,</span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">άκουγε τους άλλους,</span></div><div align="left"><span style="color:#009900;"><span style="font-family:Times New Roman;">ακόμα και τους πληκτικούς και αμαθείς</span><span style="font-family:Times New Roman;">,</span></span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">έχουν και αυτοί τη δική τους ιστορία. </span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">Να αποφεύγεις τα επιθετικά και θορυβώδη άτομα. </span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">Είναι μια ενόχληση για το πνεύμα. </span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">Εάν συγκρίνεις τον εαυτό σου με άλλους,</span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">υπάρχει κίνδυνος να γίνεις ματαιόδοξος ή πικραμένος, </span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">γιατί πάντα θα υπάρχουν καλύτεροι ή χειρότεροι από σένα.</span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">Να χαίρεσαι τις επιτυχίες σου και τα όνειρά σου. </span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">Κράτα το ενδιαφέρον σου για τη δουλειά σου,όσο ταπεινή και αν είναι,</span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">είναι ένα πραγματικό απόκτημα μες τις εναλλαγές της τύχης .</span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">Να είσαι προσεκτικός στις δουλειές σου </span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">γιατί ο κόσμος είναι γεμάτος από απάτες.</span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">Αλλά αυτό να μη σε τυφλώνει και στις αρετές που υπάρχουν .</span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι με ανώτερα ιδανικά , </span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">και πάντα η ζωή είναι γεμάτη από ηρωισμούς. </span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">Να είσαι ο πραγματικός εαυτός σου .</span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">Και προπαντός να μην υποκρίνεσαι στοργή.</span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">Ούτε όμως να είσαι κυνικός με την αγάπη,γιατί παρόλη την ξηρασία και απογοήτευση,</span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">αυτή πάντα ξεφυτρώνει σαν την αιώνια πρασινάδα.</span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">Δέξου με καλοσύνη την εμπειρία των ετών </span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">και παραχώρησε με χάρη τα πράγματα στα νιάτα.</span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">Καλλιέργησε τη δύναμη του πνεύματός σου για να προφυλαχτείς πίσω από την ασπίδα του σε μια ξαφνική κακοτυχία.</span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">Αλλά μη βασανίζεις τον εαυτό σου με έννοιες για το «τι θα γίνει».</span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">Πολλοί φόβοι είναι απλώς αποκυήματα κόπωσης και μοναξιάς .</span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">Πέρα από μία μετριμένη πειθαρχία</span></div><div align="left"><span style="color:#009900;"><span style="font-family:Times New Roman;">να είσε επιεικής με τον εαυτό σου</span> </span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">Είσαι και εσύ παιδί του σύμπαντος</span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;"> όπως είναι τα δένδρα και τα άστρα , </span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">και έχεις και εσύ το δικαίωμα να βρίσκεσαι εδώ.</span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">Και είτε το καταλαβαίνεις είτε όχι , </span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">αναμφίβολα το σύμπαν φανερώνεται όπως πρέπει.</span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">Γι αυτό , να βρίσκεσαι σε ειρήνη με τον Θεό σου, </span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">όπως εσύ Τον φαντάζεσαι ότι είναι, </span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">και παρόλους τους κόπους σου και τους αγώνες σου </span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">μέσα σε αυτή τη φοβερή δίνη της ζωής , </span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">προσπάθησε να είναι ήρεμη η ψυχή σου. </span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">Παρόλη την υποκρισία,τη μονοτονία και τα γκρεμισμένα όνειρα,</span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">αυτός ο κόσμος,εξακολουθεί να είναι ωραίος.</span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">Να είσαι ευδιάθετος. </span></div><div align="left"><span style="font-family:Times New Roman;color:#009900;">Προσπάθησε να είσαι ευτυχισμένος. </span></div><div align="left"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-4851556534812894519?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-65777842489496461812009-04-27T15:11:00.004+03:002009-04-27T15:27:28.068+03:00Το σημείο της ευτυχίας<span style="color: rgb(0, 0, 153);">Ποιό είναι λοιπόν εκείνο το σημείο καμπής στη ζωή μας, το ξαφνικό τσακ, η στιγμή που λέμε: Βρήκα την ευτυχία! Τώρα, από δω και προς θα είμαι ευτυχίσμένος!</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Όλοι κυνηγάμε την ευτυχία και αυτή ή τρέχει ή κρύβεται ή είναι μια ουτοπία γιατί κανείς δεν την βρίσκει...</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Ένα μικρό παιδί θα έλεγε: "Μα που είναι πια επιτέλους αυτή η κυρία Ευτυχία και δεν την βρίσκει κανείς; την πήρατε τηλέφωνο;" Και όλοι οι "μεγάλοι" θα γελούσαν...</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Βάζουμε στόχους στη ζωή μας και πιστεύουμε ότι μόλις τους εκπληρώσουμε θα είμαστε καλά..άλλες φορές περνάμε μια δυσκολία και λέμε μόλις περάσει όλα θα είναι καλά...Κι όμως, εκπληρώνουμε ένα στόχο και βάζουμε κι αλλο, κι άλλο... Η δυσκολία περνάει αλλά εμφανίζεται κι άλλη...Η ευτυχία είναι σαν το δεμένο καρότο που κυνηγά ο γάιδαρος... Σαν μια υπόσχεση-κίνητρο. Αλλά τελικά καταλήγουμε σαν τον γάιδαρο να τρέχουμε και να μην είμαστε ποτέ οκανοποιημένοι...</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Τελικά να αποδεχτούμε οτί ευτυχία δεν υπάρχει ή ότι μάλλον ψάχνουμε σε λάθος σημείο;</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Κατα την δική μου άποψη η ευτυχία δεν είναι κάτι κάπου είναι μια κατάσταση δική μας, εσωτερική. Να λοιπόν το λάθος μας, την ψάχνουμε κάπου εκει έξω αλλά είναι εδω μέσα...</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Αν τα έχουμε όλα και μας λείπει ένα νοιώθουμε ελλειπεις και δυστυχείς... Μα δεν νομίζω ότι η ευτυχία είναι μια κατάσταση απόλυτης πληρότητας αλλά μια κατάσταση ευγνωμοσύνης και αναγνώρισης, χαράς και συνείδησης... </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-6577784248949646181?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-35731194066522011532009-04-25T14:52:00.002+03:002009-04-25T15:13:12.950+03:00Η ψυχήΣ' αυτόν τον κόσμο λοιπόν, η ψυχή είναι αυτή που μας ζορίζει...Το σώμα είναι αυτό, με τις ανάγκες του(το α-συνείδητο)... Ιατρικά το ξέρουμε απόλυτα πια και έχουμε ακούσει ένα σωρό ιατρικές συμβουλές για το πως να το φροντίζουμε και να είμαστε υγιείς. Βέβαια το οτι δεν το κάνουμε είναι ένα δικό μας θέμα, θέμα επιλογής...αυτή είναι όμως μια συζήτηση μεγάλη που θα κάνουμε μια άλλη φορά... Το πνέυμα από την άλλη καθαρό και αμόλυντο, απόμακρο και άγνωστο(το συνειδητό μας κομμάτι)... Και ανάμεσα τι; το ενδιάμεσο. Ημι- γνώση της ψυχής. Πολύ προσπαθήσαν οι ψυχολόγοι να εισδύσουν στο υπο-συνείδητο και να μας εξηγήσουν πως λειτουργεί η ψυχή αλλά κατα την ταπεινή μου γνώμη αν κάτι δεν ξέρεις τι είναι πως πας να το εξηγήσεις;<br />Η ψυχή λοιπόν παραμένει άγνωστη στη φύση της, γνωστή από την άμεση σχέση μας με το συναίσθημα και τις αντιδράσεις μας...Επίσης για τον περισσότερο κόσμο παραμένει ανεξέλεγκτη...Συναισθήματα πάνε κι έρχονται, αντιδράσεις ξεσπούν, καταπιεσμένα συναισθήματα κι αποθημένα μας κάνουν να μην αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας... Αλλά κανεις μας δεν κάθεται να αναλύσει "γιατί", και "αυτό από που ήρθε τωρα;". Μένουμε στην επιφάνεια: "Θύμωσα" ή καλύτερα "με θύμωσες"... Ναι, αλλά γιατί;<br />Η ψυχή μας είναι σαν το νερό. Σκεφτείτε τις ιδιότητες του νερού για να καταλάβετε κάποιες αντιδράσεις σας και κάποια χαρακτηριστικά της ψυχής σας. Κατ' αρχάς ρέει... Ποτάμια συναισθημάτων και εικόνων, ρέει και μεταξύ μας, πάρτε κάποιον μια αγκαλιά και νοιώστε το...Κατα δεύτερον σαν ένας ποταμός πρέπει να παραμένει καθαρός και γάργαρος...Ακόμα στερεοποιείται και εξατμίζεται, η ψυχή έχει καταστάσεις που ομοιάζουν προς το σώμα (στερεό) και με το πνεύμα (αέριο).<br />Η ψυχή είναι αυτός ο δρόμος ανάμεσα στα δύο μέρη μας το ανώτερο και το κατώτερο...Φροντίστε την λίγο. Να μείνει καθαρή και αγνή για να μπορεί να επικοινωνεί το όλον μας... Ας μην την γεμίζουμε με ασχήμια: άσχημες εικόνες, σκέψεις και συναισθήματα... Αλλά να την τρέφουμε με χαρά, καλοσύνη, φιλία...<br />Να ρέει το νερό αμόλυντο και να ξεπλένει τα μέσα μας και τον κόσμο...<br /><br />Και ένα ποίημα αφιερωμένο στα δικά μου "ταραγμένα" νερά:<br /><br /> ΜΙΚΡΗ ΜΟΥ ΨΥΧΗ…<br /><br /><br />Κινείται η ψυχή,<br />στους ουρανούς της ζωής<br />Θα έρθει βροχή απόψε ¨<br />Σαν γκρίζα σύννεφα γυρνούν,<br />σε όλες τις γωνιές τριγυρνούν,<br />αισθήματα και σκέψεις.<br />Ποιος κρύβει το φως;<br />Ποιον ήλιο ζεστό;<br />Ποιο γκρίζο μαυρίζει την όψη;<br />Αστέρια χρυσά<br />στον δρόμο σου βρίσκεις…<br />Φεγγάρια κι αέρηδες τρελούς…<br />Σε σπρώχνουν μακριά,<br />σε γεμίζουν φιλιά,<br />ενώ εσύ ταξιδεύεις, τα όνειρα μαζεύεις…<br /><br />Ποια κρυφή σου γωνιά,<br />σαν λευκή αγκαλιά,<br />κοιμίζει αγγέλους κι αχτίδες;<br />Μικρή μου ψυχή<br />μια εδώ, μια εκεί<br />ποια αγάπη πήγες και βρήκες;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-3573119406652201153?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-75137366992166755682009-04-24T13:44:00.000+03:002009-04-24T13:49:49.005+03:00???<a href="http://3.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SfGZQln50nI/AAAAAAAAAA4/NgMhGY1KH-M/s1600-h/DSC_0157.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5328208344412443250" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 214px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_DNI0SsikmMk/SfGZQln50nI/AAAAAAAAAA4/NgMhGY1KH-M/s320/DSC_0157.JPG" border="0" /></a><br /><div><span style="font-family:georgia;font-size:85%;color:#660000;">Γιατί ερωτευόμαστε?</span></div><br /><div><span style="font-size:85%;color:#660000;">Γιατί να σ' έχω ερωτευτεί?</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-7513736699216675568?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6714989180570487864.post-79848812992103995892009-04-24T12:26:00.000+03:002009-04-24T12:36:24.484+03:00Tαξιδεύοντας...<span style="font-family:times new roman;">Γλιστρώ στις ράγες του εαυτού μου</span><br /><span style="font-family:Times New Roman;">ενος εαυτού σφυριλατημένου</span><br /><span style="font-family:Times New Roman;">στι κόχες της ύπαρξης</span><br /><span style="font-family:Times New Roman;"></span><br /><span style="font-family:Times New Roman;">Γλιστρώ στις κοιλάδες του ονείρου</span><br /><span style="font-family:Times New Roman;">ενός ονειρου κυνηγημένου</span><br /><span style="font-family:Times New Roman;">στα άβαθα του αστρικού νέφους</span><br /><span style="font-family:Times New Roman;"></span><br /><span style="font-family:Times New Roman;">Γλιστρώ μέσα σου</span><br /><span style="font-family:Times New Roman;">σε σένα που συναντώ μπροστά</span><br /><span style="font-family:Times New Roman;">στο σταθμό</span><br /><span style="font-family:Times New Roman;"></span><br /><span style="font-family:Times New Roman;">Σταματώ τον πόλεμο</span><br /><span style="font-family:Times New Roman;">σταματώ την παύση</span><br /><span style="font-family:Times New Roman;">και ρέω στον ποταμό </span><br /><span style="font-family:Times New Roman;">μιας εικόνας πιο αληθινής</span><br /><span style="font-family:Times New Roman;">απ' την αλήθεια</span><br /><span style="font-family:Times New Roman;">πιο ζωντανής</span><br /><span style="font-family:Times New Roman;">απ' την ζωή</span><br /><span style="font-family:Times New Roman;">πιο γευστικής </span><br /><span style="font-family:Times New Roman;">απ' τους χυμούς της απόλαυσης</span><br /><span style="font-family:Times New Roman;"></span><br /><span style="font-family:Times New Roman;">Γλιστρώ στους ποταμούς του κόσμου </span><br /><span style="font-family:Times New Roman;">που κυλούν μέσα μου</span><br /><span style="font-family:Times New Roman;">Μια αγκαλιά η σελήνη</span><br /><span style="font-family:Times New Roman;">μια αγκαλιά κι εγώ</span><br /><span style="font-family:Times New Roman;">Η χαρά μ' εμποτίζει</span><br /><span style="font-family:Times New Roman;"></span><br /><span style="font-family:Times New Roman;">Τα νούφαρα γλιστρουν στη λίμνη</span><br /><span style="font-family:Times New Roman;">λωτοί ανοιχτοί προσφέρουν την καρδιά τους</span><br /><span style="font-family:Times New Roman;">μια καρδιά κατακτημένη μετά από μάχες</span><br /><span style="font-family:Times New Roman;">μια καρδιά προσδοκώμενη χρόνια χιλιάδες...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6714989180570487864-7984881299210399589?l=klairoubi.blogspot.com' alt='' /></div>kelhttp://www.blogger.com/profile/06575533481871507084noreply@blogger.com2